De laatste tien jaar heeft de eigenaar van het middelgrote bedrijf zijn sterke & eacute;n zwakke punten leren kennen. 'Er borrelen bij mij voortdurend idee& euml;n naar boven. Soms wil ik te veel. Dat is voor mijn omgeving erg vermoeiend.'

Grotendeels in de VS

Het kersverse plan van Bos om zestig procent van zijn tijd in Amerika met de Nederlandse kaasschaven te sleuren, wordt dan ook door het hele bedrijf ondersteund. 'Het managementteam is blij als ik ben opgehoepeld. Dan kunnen ze eindelijk ongestoord werken,', zegt Bos met een glimlach.

Na een matig verkoopjaar, een longontsteking en een hernia is de entrepreneur extra gemotiveerd om van zijn nieuwe rol in de Verenigde Staten een succes te maken. 'Daar ben ik weer een jonge hond met een klein bedrijfje en drie man personeel. Ik ben een starter. Geen runner.'

Amerika heeft extra zetje nodig

Het familiebedrijf waar Bos zeven jaar de scepter zwaait en de omzet sindsdien is verdriedubbeld naar ruim& nbsp;8 mln euro, is al vanaf 2005 actief in Amerika. Tot dusver zorgden twee lagen van bemiddelaars en distributeurs voor een te grote afstand tussen de Nederlandse kaasschaafleverancier en de Amerikaanse afnemers. Hierdoor bleef volgens Bos de omzet in de VS te laag.

'Ik ga het nu helemaal anders doen. Daarom heb ik net twee ervaren Amerikaanse verkopers aangetrokken. Via hun kaartenbakken komen we direct binnen bij de belangrijkste klanten.'

Deals maken met de beslissers

De afgestudeerde Small Business-student geniet van het neerzetten van een solide structuur en een goede verkoopafdeling, maar hij weet als geen ander dat het ook in Amerika uiteindelijk draait om een afspraak met de beslissers uit de branche.

Toen het zijn mensen telefonisch steeds niet lukte om binnen te komen bij de luxehuishoudartikelenwinkel William Sonoma in San Francisco trok Bos zelf de stoute schoenen aan. 'Ik ben naar binnen gestapt en ben niet weggegaan tot ik een gesprek had met het hoofd inkoop. Een goede organisatie is belangrijk, maar het draait toch vooral om handelsgeest en lef.'

Te positief is ook niet goed

Ondanks de jarenlange ervaring met de verkoop van honderdduizenden kaasschaven maakt Bos nog steeds fouten. 'In 2008 heb ik te veel antiplakschaven voor Amerika geproduceerd. Ik had de markt veel te positief ingeschat. We bleven zitten met een grote voorraad.'

De ondernemer kent zijn klassiekers en moet lachen als de naam Frans Laarmans valt. Deze romanfiguur van Willem Elsschot blijft in het boek Kaas ook met een grote voorraad zitten. 'Ik heb het boek laatst nog aan een collega gegeven.' Gelukkig gaat het Bos een stuk beter af in de kaaswereld dan de literaire loser Laarmans. De telg uit een familie van gereedschappenmakers heeft van vader Joop geleerd om de concurrentie nooit te vertrouwen.

'Blokker is het om de kennis te doen'& nbsp;

'Als Blokker om een offerte vraagt, neem ik dat niet serieus. Die willen onze kennis hebben en dan via een andere partij schaven maken. Daar trap ik dus niet in