Laatst kwam ik het volgende verhaal tegen in de strip XKCD. Een jongen en een klein meisje zijn aan het lego'en. De jongen vraagt: 'Als je een legohuis uit elkaar haalt en weer terug in de bak stopt, waar is het huis dan?'. 'In de bak', zegt het meisje. De jongen legt uit: 'Nee, dat zijn maar stukken. Ze zouden net zo goed een ruimteschip of een trein kunnen worden. Het huis was maar een arrangement. Een arrangement blijft niet bij de stukken en het gaat nergens naar toe. Het is gewoon weg.' Het meisje kijkt nog eens aandachtig naar een legosteentje en loopt naar een tafel. Ze pakt een pen en meldt zichzelf direct aan als orgaandonor.

Het& nbsp;zijn maar losse stukjes& nbsp;vlees

Zo is het namelijk: het arrangement maakt het huis, en de verzameling van je organen maakt wie je bent. Je organen defini& euml;ren je niet, dus er is geen reden om ze vast te houden. In tegendeel: als jij het wilt, worden de stukjes van jouw vleselijke legobouwwerk weer onderdeel van iets groters dan jijzelf. Ik denk dat ik nog nooit een betere uitleg heb gezien om direct donor te worden.

Ik ben dan ook al donor sinds ik de leeftijd had om daarvoor te mogen kiezen. Ik ben namelijk het type dat opstaat voor een vervelend oud vrouwtje in de bus. Dat het elektrische achterlicht van andermans fiets uitzet bij het fietsenhok. Om dan toch vast te houden aan een hoop vlees terwijl anderen het zo goed kunnen gebruiken, is asociaal. Het is dan ook niet heel verwonderlijk dat de meeste mensen die geen donor zijn vaak met asociaal vage smoezen op de proppen komen. Iets met dat ze 'in & eacute;& eacute;n deel in een kistje moeten liggen' of zo. Iets met het hiernamaals. Maar ok& eacute;, dat is in ieder geval een soort van overtuiging.

Treuzelen en aarzelen is des Nederlanders& nbsp;

In de politiek hoor je vaak het argument zelfbeschikking: het recht om g& eacute;& eacute;n keuze te maken. Dit woord is op het lijf van de Nederlander geschreven: afwachten, uitstellen, je eigen incompetentie onderstrepen.

Als ondernemer word ik hier misselijk van. Als dit echt is waar we als samenleving naar streven, dan wil ik ook nog wel twijfelen of ik belasting wil betalen. Het is triest om te horen dat dit soort onzin de oorzaak is dat er op dit moment honderden mensen per jaar op de wachtlijst staan voor een donororgaan. Daar tegenover staan 200 donoren. Als iedere ondernemer (doorgaans types die durven te beslissen) een donorcodicil invult, dan komen we al dichterbij. Ja, ik heb het ook tegen u.

Iedereen donor?

Maar er is ook nog een betere oplossing: actieve donorregistratie (ADR). Iedere Nederlander is vanaf zijn of haar geboorte direct donor, tenzij anders is aangegeven. Verschillende onderzoeken hebben uitgewezen dat ongeveer 60% van de Nederlanders voor de invoering van zo'n systeem is. Maar de politiek is weer verassend traag in de discussie en moet een duwtje in deze richting krijgen. Op de website 2miljoenhandtekeningen.nl kunt u een oproep doen voor ADR.
& nbsp;

Robert Gaal is mede-eigenaar van internetbedrijf Wakoopa. robert@fd.nl

Kijk hier voor een overzicht van columns& nbsp;van fd.nl/entrepreneur