Onder het motto 'Wie zich niet ergert maar verwondert, wordt geen tachtig maar honderd', heb ik me de afgelopen week enkele malen stevig verwonderd. In de zoektocht naar verklaringen voor een minder grote stijging van de werkloosheid dan eerder berekend, groeit de media-aandacht voor zelfstandigen. Nu kunnen de media natuurlijk niet genoeg aandacht besteden aan ondernemers, maar ik verwonder me behoorlijk over de toon van de recente berichtgeving.

Dinsdag las ik dat de bijna een miljoen zelfstandigen in Nederland het moeilijk hebben. Afgelopen weekeinde maakte Voedselbank Nederland bekend dat zich wekelijks tientallen zzp'ers melden voor hulp. De eerste zin is natuurlijk pertinente onzin, maar ook het verband tussen deze twee opeenvolgende zinnen ontgaat mij volledig. Er kunnen zich namelijk 192 jaar lang wekelijks honderd zelfstandigen bij de voedselbank melden voordat een miljoen ondernemers aan de bedelstaf zijn. Hoe lang de 'crisis' nog duurt weet niemand, maar zó lang zeker niet.

Hiermee wil ik niet de penibele financiële situatie bagatelliseren van een aantal ondernemers. Ik vermoed echter dat enkele tienduizenden een realistischer aantal is dan een miljoen.

Een dag later las ik in de krant: 'Opkomst zzp'er verhult diepte van de crisis.' In dit artikel was een CBS-econoom aan het woord die zzp'ers 'in toenemende mate marginalen' noemde. Een KvK-marktanalist omschreef de nieuwe ondernemer zelfs als 'een overlever, niet iemand die de economie verder vooruit helpt of nieuwe banen creëert'. Bijzondere meningen van werknemers, want u zult het met me eens zijn dat een ondernemer minimaal een baan meer schept dan een werknemer; zijn eigen baan.

Doordat het ondernemerstijdperk nu echt is begonnen, zijn er minder 'baanlozen' dan berekend op basis van rekenmodellen uit het werknemerstijdperk. Dat zorgt voor een 'zachtere' crisis. Waarom? Iedere startende ondernemer weet: bouw zo snel mogelijk een financiële buffer op zodat je een aantal maanden zonder inkomsten kunt als je ziek bent of tijdelijk geen klanten hebt.

Dat systeem blijkt uitstekend te werken. Uit mijn contacten met collega's weet ik dat veel kleine ondernemers in goede jaren geld hebben gereserveerd dat ze nu gebruiken. Daarnaast verdienen ondernemers gemiddeld sowieso minder dan mensen in loondienst en dat vinden ze prima. Een zelf gecreëerde baan geeft immers zoveel voldoening dat de hoogte van het inkomen minder belangrijk wordt.

Nu blijken al die individuele buffertjes en de manier waarop zelfstandigen omgaan met geld een zegen voor de crisis. Een crisis die te danken is aan werknemers van grote bedrijven. Het zou mij aangenaam verrassen als ik binnenkort eens een positief verhaal kan lezen over hoe de groeiende groep ondernemers de economie vooruit helpt.

Karen Romme is ondernemer en auteur van ondernemersboeken. Twitter: @karenromme