Volgens Betist was Sellaband teveel geld kwijt met de produktie en verzending van de cd's. Daardoor& nbsp;waren de marges te laag en& nbsp;bleef er& nbsp;bovendien& nbsp;te weinig geld over artisten te promoten.

Investeringsfonds Prime Technology Ventures stopte 3,5 mln euro in het& nbsp;bedrijf, dat lange tijd beweerde in 2010 break-even te zullen draaien.& nbsp;

Betist & nbsp;stapte vorig jaar, uit onvrede over de gang van zaken, uit het management van Sellaband om een nieuw bedrijf op te zetten, AfricaUnilimited. Dit is een soortgelijke onderneming,& nbsp;die de muziek echter alleen digitaal uitgeeft. Er worden dus& nbsp;veel minder productiekosten gemaakt.

Betist& nbsp;bleef minderheidsaandeelhouder van Sellaband. Hij heeft& nbsp;is er dus ook flink bij ingeschoten nu zijn geesteskind failliet is. 'Het heeft me veel geld gekost. Alles bij elkaar zo'n 60 tot 70.000 euro. Maar het ergst vind ik dat een concept, dat in essentie erg goed is, toch is gesneuveld.'

Volgens Betist maakte Sellaband drie fouten. 'Allereerst was de vergoeding voor Sellaband te gering. Het grootste deel van de marge werd opgeslokt door de productie en verzending van de cd’s. Daardoor bleef er, en dat is punt twee, te weinig geld over om de muziek te promoten.'

'Het derde punt is dat de kwaliteitsnormen veel te laag waren. Er zat geen filter op. Dus elke meisje dat er goed uitziet maar matig zingt, slaagde erin om geld voor een cd op te halen. De meeste potentiële aandeelhouders zijn namelijk mannen van bovende 40. Ik zag vorig jaar dat het de verkeerde kant opging nadat een venture capitalist aan boord was gekomen en ik de controle kwijt raakte.'

Sellaband, dat in 2006 was opgericht, bracht in zijn vierjarig bestaan cd's uit van 30& nbsp;bands, maar geen van hen wist echt naam te maken. Iedere artiest die via Sellaband $50.000 wist& nbsp;op te halen bij zogenaamde 'believers' kon een plaat laten maken.& nbsp;Het was een revolutionair concept dat& nbsp;veel lof oogste en waarmee de onderneming ook enkele prijzen behaalde.

& nbsp;