De lonen in publieke en private sector worden drie jaar lang bevroren, en de pensioenleeftijd gaat van 62 naar 67 jaar. Ook accijnzen en btw gaan omhoog en er worden nieuwe belastingen ingevoerd.

Informele economie

De crisis komt voor Griekenland niet zomaar uit de lucht vallen. Het land heeft de grootste informele economie van de EU, de geschatte waarde ligt rond de 30 procent& nbsp;van het nationaal inkomen. De langdurige werkloosheid van 17 procent is een structureel probleem en maar liefst 22& nbsp;procent van de Grieken leeft onder de armoedegrens.

De Griekse burger begrijpt dat harde maatregelen nodig zijn, maar vreest dat alleen hij de prijs betaalt. Niet voor niets werd er de afgelopen dagen massaal gestaakt en gedemonstreerd. De Griekse vakbeweging protesteert tegen de hakbijlmethode waarmee gesneden wordt in sociale bescherming en arbeidsvoorwaarden.

Bestraffing voor burgers

Natuurlijk willen eurolanden hun lening terugkrijgen en het signaal afgeven dat afspraken over begrotingsdiscipline nagekomen worden. Maar de zware bezuinigingsopdracht lijkt vooral een bestraffing van de Griekse burgers.

Als over drie jaar de financiën gezond zouden zijn en de burger met een schone lei zou kunnen beginnen, lijkt het de moeite waard om nu de broekriem aan te halen. Maar is dat wel zo? De overheid wil zwaar bezuinigen en legt de onderhandelingsruimte van sociale partners aan banden. Maar welke maatregelen worden er genomen om de werkloosheid te bestrijden? Hoe denkt Griekenland te voorkomen dat nog meer mensen onder de armoedegrens moeten leven?

Sociale gevolgen

De crisis laat zien dat lidstaten de financiële sector willen redden. Ook een land dat door gesjoemel en speculatie op de rand van de financiële afgrond staat, kan leningen verkrijgen. Maar niet alleen Griekenland zit in zwaar weer, speculaties over Spanje, Portugal en Ierland doen het ergste vrezen.

We moeten beseffen dat het vertrouwen van de consument, naast dat van de belegger, cruciaal is, niet alleen in Griekenland maar ook in Spanje, Portugal en Ierland. Waar moeten ze dat vertrouwen aan ontlenen? Iedere route uit de crisis moet oog hebben voor de sociale gevolgen van die crisis.

Meer én betere banen

Dat zijn geen puur nationale aangelegenheden meer. Helaas staan de politieke krachtsverhoudingen de noodzakelijke Europese coördinatie en afstemming in de weg. Griekenland maakt het nu domweg nodig op Europees niveau een sterke sociaaleconomische strategie af te spreken, die zich richt op meer én betere banen, die mensen perspectief biedt en die juist nu - in het Europees jaar ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting - daadwerkelijke initiatieven ontplooit om het aantal mensen in Europa dat in armoede leeft, terug te dringen.

Om een tragedie te keren is Europese coördinatie nodig, niet alleen macro-economisch en financieel. Nodig is ook een sociaaleconomische strategie, die de Griekse burger en de Spaanse werknemer vertrouwen geeft. Het Europees Verbond van Vakverenigingen zegt daarom 'put people first'. Daar sluit ik me van harte bij aan.

Agnes Jongerius is voorzitter van de FNV.