Breken met gewoonte om middelen te verstrekken aan grote bedrijven en niet aan het regionale mkb

Politici, wetenschappers en de media zijn het voor één keer met elkaar eens: het Innovatieplatform is een flop geworden. Grootste bezwaar: mooie woorden zijn niet omgezet in daden. Nederland is qua daadkracht en innovatiekennis niet boven het maaiveld uitgestegen en dat was wel de intentie.

Is het aan het platform bestede belastinggeld weggegooid geld? Zoals het er nu uitziet wel, maar er is een mogelijkheid om het verlies om te zetten in winst. Dan moet wel worden ontpolderd.

Laten we beginnen met de samenstelling. Premier Balkenende trad op als voorzitter. Zo adviseerde voorzitter Balkenende aan premier Balkenende. Als het om innovatie gaat moet je onorthodoxe maatregelen durven nemen, maar dit is je reinste polderkolder. Sommige rapporten van het platform (bijvoorbeeld over de creatieve industrie) hadden een bedenkelijk niveau. Een beetje premier zou zo'n rapport nog niet in ontvangst willen nemen.

Tijdens het kabinet Balkenende-4 trad voormalig Volkskrantcolumnist Plasterk toe tot het platform, als minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. In zijn columns fulmineerde hij flink tegen het platform. De verwachtingen waren dan ook hooggespannen: nu gaat er echt iets veranderen in innovatieland. In het algemeen wordt de toegevoegde waarde van deze inmiddels oud-minister al flink betwijfeld maar in het geval van het platform is ronduit sprake van wanprestatie.

Dat geldt grosso modo ook voor de andere leden van het platform die weliswaar prominente posities in het bedrijfsleven, het adviescircuit en de wetenschap innemen maar binnen het platform onder hun kunnen functioneerden.

Het platform staat op het punt te verdwijnen en er is buiten de leden werkelijk niemand te vinden die dat betreurt, behalve ik.

Ik ben er een groot voorstander van om via het ontpolderen te laten zien dat het wel zinnig is om in Nederland een vooraanstaand netwerk te hebben dat als aanjager van innovatie en vernieuwing opereert.

De aanval moet niet alleen worden ingezet op de poldercultuur (het met elkaar rond de tafel zitten maar geen daadkracht tonen) en de subsidiecultuur (het onder elkaar verdelen van de financiële onderzoeksmiddelen). We moeten ook breken met de gewoonte om innovatiemiddelen te verstrekken aan grote bedrijven, ten koste van het regionale midden- en kleinbedrijf. Zo''n ontpolderoperatie vereist inderdaad een onorthodoxe aanpak, maar dan wel eentje van onderop.

We moeten succesvolle ondernemers vragen de regionale innovatiekar te trekken. Plaatselijke doorgroeibedrijven in het mkb worden gefaciliteerd met extern geld. En regionale kenniscentra ondersteunen dit innovatievermogen met praktijkgericht onderzoek. In de creatieve industrie werkt 90% van de bedrijven met niet meer dan vijf personen. Rond de helft van deze bedrijven bestaat uit freelancers. Heeft het Innovatieplatform-oude-stijl deze culturele ondernemers ook maar een moment gesteund? Het antwoord is nee. Met een regionale aanpak van innovaties zouden dergelijke cijfers aanleiding zijn om groots en meeslepend uit te pakken.

Dergelijke regionale innovatiekarren kunnen worden overkoepeld door een Innovatieplatform- nieuwe-stijl maar dan zonder dat er regentenbestuurders deel van uitmaken. Zo'n landelijk platform durft stelling te nemen, ruimt hindernissen in de polder op en zet bij wijze van spreken het 'ons-kent-ons' onder water.

Het Innovatieplatform is dood, leve het Innovatieplatform!

Prof. mr. dr. Giep Hagoort is dean van de Amsterdam School of Management en hoogleraar kunst en economie van de Universiteit Utrecht en de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht.

In 't algemeen wordt toegevoegde waarde Plasterk al betwijfeld maar in IP leverde hij ronduit wanprestatie.