Dit blijkt uit een geheim dagboek van Bouwfonds-directeur Jan de Kleijn over de overname. De Kleijn was als directeur concernontwikkeling de rechterhand van bestuursvoorzitter Cees Hakstege.

Het 144 pagina's tellende dagboek is door een verdachte in de vastgoedfraude rond het oude Bouwfonds recentelijk aan justitie gegeven. De krant bezit een kopie. Verwacht wordt dat oud-directeuren van Bouwfonds in hun verdediging zullen wijzen op een concernbrede bedenkelijke bedrijfscultuur. Het proces begint in juni.

Het 'Pillardagboek, 9 juni 1999 - 28 januari 2000' doet minutieus verslag van de onderhandelingen over de privatisering van Bouwfonds. Uit het dagboek blijkt dat de transformatie van Bouwfonds van overheidsinstelling naar commercieel bedrijf gepaard ging met het najagen van privégewin.

Bonusregen

Bouwfonds-medewerkers kregen van de f 2,7 mrd koopsom in totaal f 15 mln of twee maandsalarissen bonus per persoon. De directie verdeelde f 3.750.000. De drie bestuurders kregen f 1,5 mln. Commissarissen die vanaf januari 2000 overtollig waren, kregen hun hele zittingsduur uitbetaald. Het dagboek: 'Als je er net inzit is dat financieel prachtig. De heren regelen het maar.' Het boek noemt als voorbeeld hoogleraar Lense Koopmans en oud-Bouwfonds-topman John Simons. Zij waren bij de overname nog geen jaar toezichthouder. Meestal wordt een commissaris voor vier jaar benoemd.

Als Bouwfonds-oprichter Wiersema hoort van de bonusregen, komt hij met zijn verzoek om een douceurtje. Als grondlegger in 1946 van Nederlands grootste woningontwikkelaar kreeg hij in 1980 een afscheidscadeau van slechts f 13.000, schrijft hij in de brief van zes kantjes. Voor een Chinareis van Wiersema die Bouwfonds had bedacht. Hij koopt er tuinplanten van. Het Bouwfonds-bestuur bespreekt het verzoek van Wiersema herhaaldelijk. Januari 2000 stemt Bouwfonds in.

Cultuuromslag

Zoon Han Wiersema bevestigt dat Bouwfonds na het overlijden in 2005 van zijn vader als eerder beloofd de hypotheek heeft kwijtgescholden. 'De belasting daarover is met een resthypotheek van Bouwfonds betaald.' Wiersema wijst op de cultuuromslag bij Bouwfonds. 'Mijn vader zag zijn opvolgers bij Bouwfonds in auto's met chauffeur en een salaris van een miljoen. Hij vond dat hij er verrekte bekaaid van af kwam.'

Het dagboek noemt Wiersema's gebedel begrijpelijk maar ook 'gênant'. Auteur De Kleijn vond het 'terecht' om het verzoek van Wiersema in te willigen 'gelet op de financiële voordelen die het personeel nu heeft en het management in het bijzonder'.