Dus wat is, nu in het licht van de uitslag van de verkiezingen, uw meest gewenste coalitie en wat zijn de speerpunten van beleid van dat kabinet?& nbsp;

Lees hieronder de reacties per e-mail en online,& nbsp;en reageer.

VVD-PVV-CDA
Nico Kuijlaars, Helmond

Het verschil tussen links en rechts is kunstmatig gepolariseerd

Politiek rechts vraagt om belastingverlaging en aanpassingen van de sociale voorzieningen om de overheidskosten te verlagen.& nbsp; Links vraagt om& nbsp; hogere belastingen om meer sociale& nbsp; en publieke voorzieningen te financieren. Hoe uitgebreid moet het sociale vangnet zijn? Is er een punt waarop het sociale vangnet te groot is en negatieve gevolgen heeft voor de prikkel om hard te werken en persoonlijk initiatief te nemen?
Het debat hierover zal de komende tijd in termen van “ je bent voor een links -& nbsp; of rechts kabinet” gevoerd gaan worden. Omdat dit debat zelden met feiten wordt onderbouwd, leidt het tot heftige reacties, veel retoriek en weinig echte oplossingen. Er is echter over sociale zekerheden veel meer bekend en bewezen dan de deelnemers aan het debat erkennen of willen toegeven. Ook past m.i.& nbsp; het onderscheid daarover in linkse en rechtse politiek niet meer. Het gaat om economische zekerheid in een veranderende wereld die in het belang van iedereen zal blijken te zijn.
Wat blijkt dat de keuzes waarmee de rijke landen worden geconfronteerd, veel minder politiek rechts/links zijn dan de vrijmarktideologen beweren.& nbsp; Het kapitalisme is geen fragiel systeem dat in elkaar klapt bij de minste investering in sociale zekerheid. In de Scandinavische landen is bewezen dat het mogelijk is om een hoog niveau van inkomen, groei en innovatie is te combineren met een hoge mate van sociale zekerheid. Het blijkt zelfs dat deze landen t.o.v. landen met vrijemarkteconomieën een hoger algemeen inkomensniveau, een lager armoede percentage en een gelijkmatigere verdeling van de inkomens hebben weten te bereiken.
De Scandinavische landen scoren tevens goed op het gebied van een beperkte corruptie en er is een hoog vertrouwen van het grote publiek in overheidsinstellingen. Ze scoren zeer hoog op het gebied van internationale concurrentiepositie en bereiken, ondanks de hoge belasting, hoge percentages op het gebied van sparen. Een ander opvallend feit aan de” verzorgingsstaten” is het uitzonderlijk hoge technologieniveau van deze landen.
Kortom, de Scandinavische verzorgingsstaat die al sinds de periode vlak na de Tweede Wereldoorlog bestaat, is duurzaam.& nbsp; Ze heeft een gezonde, goed functionerende democratie weten te bereiken die een zeer hoog niveau van maatschappelijk welzijn voor alle burgers garandeert.
Het lijdt weinig twijfel dat de Scandinavische etnische homogeniteit een belangrijke stimulerende sociale factor is geweest bij het succes van de verzorgingsstaat. Het verzorgingsstaatmodel is gebaseerd op een hoge mate van vertrouwen. Omdat de armen in de verzorgingsstaat dezelfde culturele en etnische achtergrond hebben als de rest van de bevolking, blijkt het politiek gezien gemakkelijker om programma`s ter ondersteuning van armen te stimuleren. Het verzorgingsstaatmodel onderstreept hoe belangrijk het is voor het succes van de verzorgingsstaat dat burgers zich identificeren met de begunstigen van overheidsprogramma`s. Men blijkt dat minder snel te doen als sociaaleconomische onderverdelingen samenvallen met raciale en etnische onderverdelingen. Dit is een essentieel punt. De kosten van racisme zijn hoog. Raciale en etnische diversiteit hebben geleid tot verdeelde en ongelijke samenlevingen. Om armoede en ongelijkheid in deze raciaal verdeelde samenlevingen te bestrijden is het van wezenlijk belang om racisme en intolerantie te bestrijden en wat nog beter is te voorkomen.
Kortom, willen we in de 21ste eeuw voor volgende generaties een goede toekomst verzekeren dan is een sterk kabinet dat op grond van een langere termijn visie de juiste beleidsmaatregelen treft een absolute must.
Een kabinet van VVD, PvdA en CDA lijkt op grond van het bovenstaande het meest logischer.
Riens Meijer, econoom gespecialiseerd in kansen en bedreigingen in de 21ste eeuw

Paars Plus

Voor de toekomst van het land zou Paars Plus& nbsp; (VVD, PvdA, D66, GroenLinks) het beste zijn. Helaas is het daarvoor nu te vroeg. De VVD heeft de zinnen nu gezet op een conservatieve afbraakagenda en moet even helemaal niets van progressieve invloeden hebben. Ook kan men eigenlijk niet om de grote overwinning van de nationaal-socialisten heen. En de PVV wil graag regeren. Velen geloofden dat Geert Wilders niet wil regeren omdat hij daar domweg onvoldoende intelligente mensen voor zal vinden. Maar wat blijkt? Dronken van de overwinningsroest laat Geert alle voorzichtigheid varen: hij wil dingen doen! Daags na de verkiezingen laat Wilders breekpunt na breekpunt vallen om toch vooral zijn enige échte issue te kunnen aanpakken in een kabinet met zijn oude makkers van de VVD. Onder voorwaarde dat de hoofddoek op mag blijven, zal die laatste partij gretig toehappen en vrijelijk de onderhandelingen kunnen aangaan met een derde partij. De enige die daarvoor in aanmerking komt is het CDA. Als die erin trappen (OK, dat is waarschijnlijk het zwakke punt in mijn betoog) zal er een regering zijn die Nederland kan bevrijden van de angst voor de tsunami. Er kan rücksichtlos worden bezuinigd en ook wat nuttige maatregelen worden genomen om de overlast van criminelen in te dammen. Daarna zal het PVV-smaldeel van de regering zijn ware proletengezicht tonen en al ruzieënd een eind maken aan deze regering. Beschaamd maar opgelucht zal Nederland nieuwe verkiezingen krijgen en (verlost van Wilders) een mooie nieuwe periode tegemoet gaan onder Paars Plus. En dat hoeft allemaal helemaal niet zo lang te duren.
Ik kies dus voor VVD, PVV en CDA.
F. Bodewitz, Amersfoort

VVD, CDA, D66, CHU met gedoogsteun van PVV

Waarbij de laatste, in plaats van over de generaliserende islamisering te praten, over criminelen moet praten waarbij hij verdere alle sancties zoals inleveren nederlands paspoort bij crimineel gedrag van mensen met dubbel paspoort, burka verbod (geen hoofddoekjes verbod), sancties op misbruik sociale& nbsp; uitkeringen, aanpassing buitenlandse uitkeringen buitenlanders enz. enz. Ook het reguleren van de binnenkomst van niet geschoolde buitenlanders uitgezonderd werkelijke asielzoekers kan gehandhaafd blijven. Ook de AOW is een gepasseerd station nu er een overeenkomst tussen werkgevers en werknemers is. D66 dient zijn bezwaar tegen aftrek van hypotheek rente op termijn te zetten. Hiervoor in de plaats kan een wetenschappelijke instelling een onderzoek doen naar een alternatief beleid ten aanzien van huur en koopwoningen inclusief de verrekening van het verdwijnen van huurwaarde forfait, overdrachts belasting, alternatieve hypotheek aftrekken, fiscale belastingen en andere verrekeningen. De uitkomst van dit onderzoek kan over 4 jaar mede onderdeel worden van nieuwe verkiezingen en het vormen van een nieuwe coalitie. Deze resultaten dienen, een voor de burgers& nbsp; zeer gebalanceerd beeld te geven en mag zeker geen karakter van inkomens nivellering in zich hebben.
Rob Prins, Zeist

Pijn verdelen

Omdat het land in zeer zwaar economisch weer zit moeten alle partijen er aan mee doen om zware maatregelen te nemen.
Daarom kies ik voor een VVD-CDA-PvdA coalitie.
Ze kunnen dan gezamenlijk de pijn verdelen.
Dick Offringa, Emmeloord

PVV kan nu (helaas) niet ontbreken

Elk kabinet zonder PVV kan reken op een ongelooflijk pak slaag bij de volgende verkiezingen. Coalitie partijen zonder PVV zouden zelfmoord plegen. Geen enkele partij zal dat risico willen nemen.
Dus moet er nu eerst een kabinet met PVV (en uiteraard VVD) komen, waarin het "monster" van Wilders door een sterke premier en ministers kan worden getemd. De premier zal zeer streng de PVV-kandidaat-ministers moeten selecteren. Er moeten met de PVV zeer heldere ook voor de PVV-achterban begrijpelijke openbare afspraken worden gemaakt.
Blijkt het monster daarmee tembaar, dan is dat een zegen voor het land en dan is een constructief economisch en redelijk sociaal beleid realiseerbaar. Bovendien worden de al langer levende frustraties van de autochtone bevolking op een adequate, maar fatsoenlijke wijze opgelost.
Blijkt het monster niet tembaar, bijvoorbeeld doordat de Tweede Kamer fractie en/of de ministers van de PVV een zooitje ongeregeld is, dan blaast met monster zijn eigen kabinet op als de andere coalitiepartners het spel goed spelen. Daarmee blaast de PVV ook zichzelf op, omdat de PVV-kiezers goed herinnerd kunnen worden aan de gemaakte afspraken met Wilders zelf (ofwel: de geschiedenis van de LPF herhaalt zich). Om dit risico te mitigeren, lijkt het verstandig als Wilders zelf fractieleider blijft.
Iedereen kan andere mooie idealen over coalities hebben, maar je kunt deze harde politieke realiteit, veroorzaakt door het slecht acteren van de pamperende politici en de handig daarop inspelende Wilders die daarvoor door de ontevreden kiezers die ongemak in de maatschappij ervaren is beloond, niet negeren.
Hopelijk hebben we dan toch over een jaar of gewoon direct een stabiele regering.
Lukt het deze revolutionaire coalitie goed te “verkopen”, dan zullen de Provinciale Verkiezingen, en daarmee de Eerste Kamer over 9 maanden ook geen probleem opleveren; men heeft dan die tijd om direct de economische problemen verder op te lossen en de plannen voor te bereiden t.a.v. veiligheid en het immigratievraagstuk.
Met wie de VVD verder in zee gaat is niet eens zo spannend; maar links ligt niet erg voor de hand, want links heeft al aangegeven nooit met de PVV in zee te willen gaan. Dus moet gedacht worden aan CDA (die ervaren ministers kan leveren), CU en misschien de SGP. Die combinatie kan dan ook de Christelijke waarden (vrijheid van onderwijs, euthanasie etc.) nog een tijdje uit de Paarse handen houden. Misschien kan D66 of Groen Links ook nog over hun eigen schaduw heen springen in deze uiteraard wel wat visionaire constructie.
Het zal mij benieuwen of Mark Rutte in staat is om dit complexe spel te regisseren. Misschien moet daarvoor toch nog de “grote zus uit Brussel” overkomen.....
Jan van der Zanden, Haarlem

Europa speerpunt beleid nieuw kabinet

Welke kleur het nieuwe kabinet ook zal krijgen, het kabinet moet een sterk Europees bewustzijn hebben en zich gaan inzetten voor een gezamenlijk economisch beleid. Europa is altijd leidend geweest in de wereldeconomie. Onze economische groei was het hoogst, het westen vroeg het meeste patenten aan en we konden betaalbare innovaties op de markt zetten. Die positie is overgenomen door China en India. Ons aandeel van de wereldbevolking neemt af, Europa vergrijst, terwijl de bevolking van China en India groeit. Wat waar is voor Europa,& nbsp; is ook waar voor Nederland. Wij zullen per jaar 50 miljard moeten opzijzetten om de vergrijzing op te vangen. Dit is veel meer dan de 30 miljard die we nu moeten bezuinigen als gevolg van de economische crisis. De kosten van de vergrijzing zijn hoger dan de kosten van de crisis.
De Nederlandse en Europese markt zijn al één geheel, maar het economisch beleid is nog steeds versnipperd en nationaal, lidstaten werken elkaar soms zelfs tegen.& nbsp; Als de nood heel erg groot is kan gelukkig snel worden gehandeld, zoals de EU heeft laten zien bij de eurocrisis. Drie keer op een rij, just in time, wist men de Europese economie te redden en de acute liquiditeitsproblemen de baas te worden. En let op: het ging hier niet om een frauderende lidstaat overeind te houden. Het ging hier om het redden van onze eigen munt, om het veiligstellen van onze eigen investeringen.
De ad-hoc-maatregelen lijken te werken maar er zijn echter structurele maatregelen nodig. Een gezamenlijk Europees economisch beleid is de enige manier om de Nederlandse economie een duw te geven in de juiste richting.
Begrotingsdicipline moet afgedwongen kunnen worden. Er moeten veel andere praktische besluiten worden genomen, die door de huidige werkwijze achterwege zijn gebleven. Denk daarbij aan betere invoering van de Europese NV waarmee fusies en zakendoen over de grens eenvoudiger zou zijn geworden. Hetzelfde geldt voor de introductie van de Europese BV. Ook dit komt maar niet van de grond. Het vennootschapsrecht blijft beheerst door nationaal recht in plaats van Europees recht. Daarmee worden talloze onnodige obstakels opgeworpen voor het Nederlands Midden en Kleinbedrijf dat zich wil ontplooien in andere EU landen. Ook het Europees octrooi is nog niet van de grond gekomen. Als gevolg is het aantal octrooiaanvragen in Europa gedaald in vergelijking met de rest van de wereld. Nationale octrooien zijn duurder, de kosten voor het midden en kleinbedrijf zijn daardoor groter en alweer is het MKB de dupe.
De economische groei die we zo kunnen realiseren komt ten goede aan Nederland en andere Europese landen en gaat partijbelangen ver te boven. Het nieuwe kabinet zal zich hiervoor in de Raad van Ministers moeten inzetten.
Wim van de Camp, voorzitter CDA-delegatie Europees Parlement

Politiek kan leren van de polder

Bij de kabinetsformatie kan veel worden geleerd van onze onvolprezen polder: een uiterst efficiënte manier om tot zaken te komen tussen partijen, werkgevers en werknemers, die feitelijk elkaars tegenstander zijn. Waarom? Er een basis van onderling vertrouwen. Er is respect. Voor elkaar, maar ook voor elkaars standpunten. De onderhandelaars weten dat zij elkaar uiteindelijk nodig hebben. Want er zal hoe dan ook een resultaat moeten komen.
In de Nederlandse politiek is de standaardaanpak bij de kabinetsvorming: alle geschilpunten inventariseren, deze in detail uitonderhandelen en alles minutieus vastleggen in een regeerakkoord. Maar wat is zo’n zekerheid waard? In de praktijk helemaal niets, want hoe je een tekst ook dichttimmert: er is altijd interpretatieruimte. En belangrijker: met de jaren veranderen de omstandigheden. Ondertussen heeft zo’n akkoord wel maanden gekost en onnodige frustratie gekweekt. Werken op basis van wantrouwen kan niets goeds brengen.
Begin liever met mensen en het proces tussen mensen. Als de chemie goed is, is er een veel beter kans om ook op de inhoud tot elkaar te komen. Zoek dus eerst de ploeg bij elkaar die de regeringskar gaat trekken en investeer in teambuilding. Die personen moeten elkaar vertrouwen en respecteren. Het is mooi als ze een gezamenlijke visie op de toekomst hebben. Niet helemaal gelijk, en zeker niet in detail, maar bijvoorbeeld in de zin van: ‘op termijn zullen ouderen in Nederland meer moeten deelnemen aan het arbeidsproces.’ Hoe dat dan precies uitpakt, zien we later wel. Er wordt gehandeld naar bevind van zaken. De uitgangspunten van het kabinet zouden op 1, nou vooruit, op een paar A4-tjes moeten passen.
Zo kan een kabinet snel in elkaar worden gezet. Vervolgens presenteert de regeringsploeg voorstellen aan het parlement. Er hoeft niet altijd een meerderheid te zijn van dezelfde partijen. Zo’n regering zou een zogenaamd zakenkabinet kunnen zijn, met weinig of geen binding met politieke partijen, of juist breed samengesteld met deskundigen vanuit diverse partijen. Maar het zou ook een ‘gewoon’ parlementair kabinet kunnen zijn.
Kern van de zaak is vertrouwen en respect. Dit vereist meer dan alleen een ander aanpak van de formatie. Partijen zouden zich minder hijgerig dienen te richten op het scoren van punten op de (ultra) korte termijn en het rennen van incident naar incident. De visie op de langere termijn zou de basis moeten zijn voor het vertrouwen van de kiezer.
Het is de polder in de afgelopen decennia gelukt om op efficiënte wijze werkbare oplossingen te vinden. Dat poldermodel wordt overal ter wereld bewonderd, behalve in Nederland. Het zou goed zijn als onze politici eens in de leer gaan bij de polder.
Peter van Eekert, politicoloog en publicist

Hierbij brief nr tig over de verkiezingsuitslag

de uitkomst wijst op pimpelpaars.
dat houdt in:
eerst de rituele dans tussen rutte en wilders
daarna gaan we zaken doen:
VVD geeft toe op het hypotheekdossier
PVDA zeurt niet meer over hypotheken boven het miljoen en hoge tarieven in de top
VVD wordt aardiger tegen de onderkant
PVDA accepteert aanpassingen in de huurmarkt, want de huizenmarkt zit echt vast. Ruim twee miljoen sociale huurwoningen en maar 700.000 gerechtigden.
VVD doet minder van de ontwikkelingshulp af
PVDA accepteert de "Klink agenda" in de zorg. dus meer eigen bijdrage en meer financiele verantwoordelijkheid voor zorginstellingen, want daar komt marktwerking toch op neer.
GL krijgt meer groen (dan ben ik uw vrouw, zei halsema al)
D'66 krijgt echt beter onderwijs en een hervorming van de woningmarkt
en mobiliteit: zullen we het M-woord uitvinden, past mooi tussen km heffing en meer asfalt. In de file staan we toch zolang mensen niet kunnen verhuizen om dichter bij hun werk te wonen
1 juli halen we niet maar augustus is goed als er maar geregeerd gaat worden
Bert Peters, Schiedam

Conclusies

Het conservatieve blok (VVD/CDA/PVV/CU/SGP) = + 3 zetels versus linkse blok (PvdA/SP/GL/D66/PvdD) -3 zetels = rechts kabinet van VVD/PVV/CDA met 76 zetels met steun van CU/SGP = 83.
Links blok = 67 zetels.
Conclusie 1: feitelijk is er sinds 1977 niets veranderd in de verdeling links/rechts, n.l. een consistente meerderheid voor rechts.& nbsp;
Daar waar in UK de extreme rechter- en linkervleugels gewoon onder de paraplu van Labour en Tories blijven, hebben de extreme vleugels zich in NL afgescheiden (PVV van CDA/VVD) en SP/GL/PvdD van PvdA.
In 1977: 67 zetels voor links blok van PvdA (53)/D66/CPN/PPR/PSP versus 83 voor rechts blok VVD/CDA (77) incl. SGP/GPV/Boerenpartij/DS70.
Tweede conclusie is ook dat stemmen er eigenlijk niet zoveel toe doet: de verhoudingen zijn en blijven min of meer hetzelfde.
Rob de Vogel, Capelle aan den IJssel

Een goede combinatie zou zijn: VVD - CDA - PVDA

Deze combinatie heeft een solide meerderheid in de 2e kamer;
er wordt recht gedaan aan de nationale verschuiving naar rechts;
het is een combinatie van 3 partijen en dat is nog goed bestuurbaar.
Het is een combinatie met een ''nationaal eenheid'' karakter wat - gelet op de
komende maatschappelijke en financiële problemen - wellicht nodig is om
voldoende draagvlak te vinden voor ingrijpende maatregelen.
De PVV zou er eigenlijk ook bij moeten maar is nog te instabiel om te regeren.
Overigens: er zou een drempel in ons kiessysteem moeten komen.
De versnippering wordt zo langzamerhand zo groot dat er te veel kleine partijen
in de 2e kamer komen die eigenlijk geen rol van betekenis spelen. Zij zorgen er
wel voor dat coalitievorming en regeringsstabiliteit nu en in de toekomst steeds
gecompliceerder wordt.
Een parlement met 3 a 4 partijen geeft voldoende keuzemogelijkheid!
S. van Beek, Kalenberg

Ideale combi blijft dromen....

Een nmm ideale combinatie zou zijn een meerderheid van VVD en Groen Links !!
Bijzonder? Nee, ik denk het niet. Voor NL zou het goed zijn als we de verzorgingsstaat van Den Uyl, die Cohen en nog meer de SP zo hardnekkig proberen te behouden, zeer grondig onderhanden zouden nemen. Groen Links onder leiding van een geweldige Femke Halsema zou een prachtig tegenwicht kunnen zijn voor een al te rigoreus liberaal beleid. Als je de programmatische insteek van de partijen bekijkt in de diverse overzichten van de laatste dagen, dan heb ik als rechtgeaarde liberaal heel veel sympathie voor het programma van GL. Het evenwicht in beleid, de juiste balans met aandacht voor onderwijs en milieu, zou in een dergelijk "droomkabinet" prachtig tot uiting kunnen komen.
Het zal echter wel blijven bij dromen.... een VVD met 50 zetels, en GL op een kleine 30, met een afgeserveerde PvdA en SP, en een Wilders die terug is als oppositiepartij in de Kamer. Laat hem daar zijn prima rol blijven vervullen, maar regeringsdeelname is naar mijn mening met zijn harde en "kort door de bocht" standpunten een brug te ver.
Ronald A. Bobbe RA, 's-Hertogenbosch

Solidariteit generaties staat op het spel

Nederland staat aan de vooravond van een massale bezuinigingsoperatie, die verder gaat dan opvangen van de kredietcrisis. Volgens het CPB zal de komende vergrijzingsgolf alleen te betalen zijn met een jaarlijks begrotingsoverschot van drie tot vier procent.
Vrijwel alle partijen negeren deze ‘uitdaging’. Daardoor komt de solidariteit tussen de generaties onder druk te staan. Het is immers mijn generatie (ik ben 32) die uiteindelijk de rekening van de huidige crisis en de duurder wordende verzorgingsstaat betaalt.
Het komende kabinet moet de relatie tussen staat en burger herzien. Niet langer is verzorging van wieg tot graf het ideaal, maar focust de overheid zich op de ontwikkeling van mensen. In plaats van te beschermen maakt de staat burgers weerbaarder. Deze tijden van globalisering maken de economie en samenleving immers steeds flexibeler.
De ‘verzorgingsstaat 3.0’ is concreet (en betaalbaar) in te vullen. Het sociale stelsel wordt flink versoberd, gecombineerd met het invoeren van 'levenslang leren' door grootschalige omscholingsprogramma's. Verder moeten de arbeidsverhoudingen op de schop, onder meer door de rechtspositie tussen werknemers en zzp-ers gelijk te trekken en het ontslagrecht te versoepelen.
Op gebied van gezondheidszorg zijn harde ingrepen bittere noodzaak. Anders zal de zorg in 2015 liefst 74 miljard euro per jaar kosten. We moeten beginnen met onder meer verhoging van het eigen risico, afslanken van de basiszorg (de pil?) en de AWBZ. Daarnaast is een debat nodig over de vraag of de staat straks vier miljoen ouderen kan gaan huisvesten en verzorgen.
De woningmarkt is een ander fundament van de verzorgingsstaat dat tot in de kern verrot is. We moeten structureel de hypotheekrenteaftrek afbouwen, in combinatie met het verlagen van de inkomstenbelasting. Tegelijk wordt de huurmarkt vrijgegeven en woningcorporaties gedwongen de helft van de eigen voorraad (2,4 miljoen woningen!) te verkopen.
Ook de staat zelf moet op de schop, door het drastisch inkrimpen van ministeries, rijkstaken en tussenlagen (provincies en zbo’s). En de subsidiekraan voor het maatschappelijk middenveld gaat dicht, om het particulier initiatief van burgers en bedrijfsleven de volle ruimte te geven.
Tenslotte moeten de aardgasbaten voortaan in een vermogensfonds worden gestort, net als Noorwegen, Rusland en China doen. Er zit nog voor 200 miljard euro aan gas in de grond.
Deze voorstellen zijn radicaal, maar nodig om de verzorgingsstaat die Nederland is welvarend, solidair en gelukkig te houden.
Joop Hazenberg, voorzitter van denktank Prospect

Ideale regeercombinatie bestaat niet

De vraag wat de ideale coalitie na de komende verkiezingen is, miskent (i) het feit dat het principe ‘regeren over anderen’ over zijn houdbaarheidsdatum heen is. In objectieve zin bestaat er ook niet zo iets als een ‘ideale regeercombinatie’.& nbsp; En (ii) dat de speerpunten van onze nieuw te vormen regering buiten de openbaarheid en door onderhandelingen tussen de betrokken politici tot stand zullen komen.& nbsp; De kiezer heeft op de uitkomsten van dit proces geen enkele invloed. Het is onbegrijpelijk dat Nederland al weken in de ban is van verkiezingsprogramma’s waarvan de inhoud tijdens het formatieproces als sneeuw voor de zon kan verdwijnen. Het antwoord op de vraag kan mitsdien uitsluitend worden gegeven op basis van persoonlijke voorkeuren, verlangens en dromen van degene die deze vraag wil beantwoorden.& nbsp; Elk antwoord zal anders zijn. De uitgesproken voorkeuren en verlangens zullen tegelijkertijd strijdig zijn met die van anderen, namelijk van degene die daardoor in hun belangen zullen worden geschaad. Regeren over anderen gaat per definitie ten koste van degene wiens belangen in het politieke proces het onderspit delven.& nbsp; Het politieke proces kan vanuit haar aard het algemene belang - dus het belang van ieder individu - niet dienen, doch slechts het belang van zij die onderdeel uit maken van de politieke en bestuurlijke elite en zij die, al dan niet structureel of tijdelijk, aan deze elite is gelieerd en daardoor wordt bevoordeeld. Ik& nbsp; heb het al in eerdere bijdragen aan deze rubriek naar voren gebracht, maar voor het huidige politieke systeem bestaat een reëel alternatief. Dat alternatief is dat een ieder controle neemt over zijn eigen leven en geluk. In collectieve zin brengt dit met zich dat persoonlijke voorkeuren en verlangens inhoud krijgen via de zichzelf regulerende vrije markt in plaats van via het thans zo geheiligde concept van ‘de staat’.& nbsp;
Mr. drs. Kim Tjoa, Laren