No brainer

De boeiende paradox is dat we aan het vertrek van de onderzoeks- en ontwikkelingsafdelingen van MSD waarschijnlijk niet zo heel veel kunnen doen, omdat er sprake is van een open markteconomie, maar juist wel heel veel kunnen doen aan de scholing voor de onderkant van de arbeidsmarkt. Het gaat bovendien meestal om lokaal vakwerk, dat ook niet zomaar door het grootkapitaal verplaatst kan worden. Een 'no brainer' eigenlijk.

In sombere buien denk ik wel eens, dat we liever straks weer buitenlanders gaan ronselen voor de zorg en voor de bouw, dan dat we nu eens echt werk gaan maken van inspirerende vakopleidingen. Willen we eigenlijk wel vooruit kijken?

Brief aan de informateurs

Dat we dat te weinig doen komt omdat de hoge schooluitval niemands probleem is. Dat geldt eveneens voor de aankomende schaarste aan vaklieden in allerlei sectoren.

Is echter niet juist onze overheid dé partij die voor de problemen die - nog - geen eigenaar hebben en oplossing moet vinden? Moet juist niet de overheid randvoorwaarden scheppen waardoor anderen zich probleemeigenaar weten en aan de slag gaan? Vandaar dan toch maar een brief aan de informateurs. Uit naam van de anonieme student in het Voorbereiding middelbaar beroepsonderwijs vmbo; 60% van onze jeugd. Dat zijn straks trouwens ook kiezers. Dat hopen we toch?

Doorlopende leerlijn

Zijn er geen mogelijkheden om aankomende studenten voor bepaalde vakken baangaranties te bieden? Zoals die vroeger bestonden bij de zogenaamde 'in service'-opleidingen?

Stel dat een aantal lokale werkgevers samen met vmbo en ROC's, de regionale opleidingscentra, een vakschool oprichten. Een school met een doorlopende leerlijn van vmbo tot mbo. En met de garantie dat je een baan krijgt. Bij een van de participanten. Later zien we wel welke.

Soepeler overgang naar werken

De voordelen zijn legio. De bedrijven zullen samen met het onderwijs moeten bedenken wat het basiscurriculum is. Vmbo en mbo moeten een doorlopende leerlijn ontwikkelen. Onderwijs en praktijk moeten samen bedenken wat je het best op school kunt leren en wat je nu juist bij uitstek in de praktijk moet leren.

De leerlingen doen werkervaring op bij een aantal van de samenwerkende bedrijven. En de overgang van leren naar werken is veel soepeler dan nu. Het probleem van de ontbrekende stageplekken verdampt. Het verdwijngat tussen vmbo en mbo wordt gedicht. En zo kan ik nog veel meer voordelen bedenken van een dergelijke aanpak. Maatschappelijke winst, zal ik maar zeggen.

Menselijk geluk

Om nog maar niet te spreken van menselijk geluk. Want iedereen wil er bij horen en nodig zijn, heus. Ook de vmbo'er.

Wat zijn eigenlijk de belemmeringen om een paar experimenten te starten? In Limburg voor de proceschemie, in Brainport voor techniek, in Utrecht voor de zorg. De prioriteiten worden vanzelf wel gedicteerd door de lokale economie en bedrijvigheid. Laten we hopen dat het akkoord op hoofdlijnen dit soort ontwikkelingen gaat stimuleren?

Delegeer. Help werkgevers hun eigenbelang goed te begrijpen. Net als de gemeenten. Het onderwijs zal zijn knopen dan heus tellen. En ook ondernemend worden.

Als we dat nog eens mee zouden mogen maken.

Trude Maas beheert in het Zakenkabinet de portefeuille Schaal en Maat. Zij is commissaris bij diverse bedrijven.& nbsp;