Naast een boeiende manier van leven is ondernemerschap soms ook een heerlijke training voor je lachspieren. Zo ontving ik na een aantal telefoontjes en een korte mailcorrespondentie met een medewerker van een transportbedrijf, van hem per mail een pro-formafactuur. Nu heb ik sowieso altijd mijn bedenkingen bij facturen voor de vorm. Je stuurt iemand een factuur of je stuurt geen factuur. Maar een factuur voor de vorm die dan eigenlijk weer geen factuur is? Maar goed, na een aantal persoonlijke contacten ontving ik dus zo'n pro-formafactuur die ik vóór het transport drie dagen later moest voldoen. Die mededeling las ik echter pas na de lachwekkende adressering.

De factuur was gericht aan 'de afdeling boekhouding' van de holding die gewoon mijn eigen naam draagt. Net als bij andere ondernemers heeft mijn boekhouder niets te maken met mijn pincode en kan hij niet betalen van mijn bedrijfsrekening. Een factuur meteen naar hem sturen is dus hetzelfde als hem onder op de grootste stapel leggen.

Ik schoot in de lach en kon het niet laten te twitteren dat ik aan het kijken was waar de boekhoudafdeling van Karen Romme bv zit. Achter mijn linkerelleboog, in mijn rechterneusgat of toch onder een grote teen.

Binnen tien minuten na mijn twitterberichtje bleek ik niet de enige ondernemer te zijn die regelmatig hartelijk lacht om brievenbusvullers. Er kwamen allerlei reacties van collega-kleine-ondernemers met voorbeelden van situaties waarin ze in een deuk hebben gelegen. Zo blijken we volgens bedrijven die ons per post iets willen verkopen allemaal een afdeling inkoop te hebben, verwacht men dat velen van ons over een facilitaire dienst beschikken en worden sommigen zelfs geacht een speciale leaseadministrateur te hebben. En dan heb ik het nog niet gehad over bedrijven die ons per telefoon lastigvallen. Die zien ons ondernemers bijna altijd aan voor telefonistes die hen kunnen doorverbinden met een interessanter persoon die gaat over de inkoop van energie, telefonie of de vindbaarheid van onze website.

Best wonderlijk allemaal als je weet dat de helft van alle bedrijven in Nederland uit slechts één persoon bestaat en dat meer dan 80% van alle bedrijven maximaal vijf werknemers heeft. De overgrote meerderheid van de bedrijven hééft dus helemaal geen afdelingen voor-wat-dan-ook. Ik ben benieuwd hoe lang het gaat duren voor postverzenders en telefonische lastigvallers dat eindelijk in de gaten krijgen. Als ze het ooit in de gaten krijgen. Tot die tijd beschouw ik veel van hun contactpogingen maar als ontspanning, in plaats van me eraan te ergeren. Maar of ik veel zal kopen bij bedrijven die zo duidelijk weinig snappen van hun potentiële klanten? Ik betwijfel het.

Karen Romme is ondernemer en auteur van ondernemersboeken www.twitter.com/karenromme