Dat zegt Alex Otto, bestuursvoorzitter van Delta Lloyd Asset Management. Otto was onlangs samen met hoofd deelnemingen Angus Steel in China, waar het duo een aantal bedrijven uit het Delta Lloyd Europees Deelnemingen Fonds (EDF) bezocht.

'Een van de conclusies van die reis is dat er ongelooflijke mogelijkheden liggen. Er is een enorm potentieel aan small en midcaps daar', aldus Otto. 'Hoe ga je zo'n fonds neerzetten en wat is de meest efficiënte manier? Daar zijn we nu naar aan het kijken. Er is nog geen definitief besluit genomen.'

Deelnemingen Fonds

Als het fonds van de grond komt, verwacht Otto uiteindelijk in een twintigtal bedrijven een belang te nemen van minimaal 5%, net zoals dat het geval is bij het Deelnemingen Fonds, dat uitsluitend in Nederlandse bedrijven belegt en het Europees Deelnemingen Fonds dat in 2007 in het leven werd geroepen en in Europese bedrijven belegt.

Delta Lloyd heeft met zijn deelnemingenfondsen naar eigen zeggen een succesvol model te pakken: altijd een belang van minimaal 5%, een relatief beperkt aantal deelnemingen, de blik op de lange termijn en een intensieve relatie met het management van het bedrijf. Dat moet, naar de opvatting van Otto en zijn team, altijd& nbsp;ondergewaardeerd zijn. De focus ligt op volwassen, winstgevende ondernemingen met een stabiele kasstroom. Deze bedrijven zijn volgens Delta Lloyd vaak marktleiders binnen hun eigen niche of dominante spelers op een deelmarkt.

Chinese interne markt

De Chinese economie gaat de komende jaren volgens Otto verschuiven van export gedreven naar eentje die meer op de binnenlandse markt is gericht. 'Het minimumloon is al aan het stijgen en het besteedbaar inkomen gaat omhoog. Dat betekent dat automatisering hoger op de agenda zal komen te staan. De investeringssommetjes worden anders. Tot voor kort exporteerde de textielfabriek die we bezochten even buiten Sjanghai 100% van hun productie. Maar nu de binnenlandse markt zich sterk ontwikkelt, verkennen zij, net als veel andere bedrijven lokale markten.

'In 2005 was nog maar 49% van alle in China geproduceerde kleding bestemd voor de binnenlandse markt. In 2009, slechts vier jaar later, was dit percentage gestegen naar 72%. Deze trend vermindert de kwetsbaarheid van de sector ten opzichte van aanhoudende zwakte in westerse markten en de waarschijnlijk stijgende renminbi. Maar belangrijker nog, het betekent ook dat nieuwe delen van de productieketen naar China zullen verhuizen, zoals ontwerp en marketing.'