Dat heeft eurocommissaris van klimaat Connie Hedegaard vanochtend bekendgemaakt. Brussel vermoedt misbruik van de emissierechten via het Clean Development Mechanism (CDM). Milieuorganisaties hebben er op gewezen dat het CDM bedrijven in ontwikkelingslanden stimuleert om extra broeikasgassen zoals HCF-22 voor bijvoorbeeld gebruik in airconditioners te produceren.
& nbsp;
De rechten komen met name uit China en India.
& nbsp;
Bij de productie van HCF-22 ontstaat het afvalgas HCF-23. Als bedrijven dit opvangen en verbranden, kunnen ze emissierechten verdienen. Dat heeft volgens Brussel tot een 'perverse stimulans' waardoor ondernemingen meer HCF-22 zijn gaan maken als ze zouden hebben gedaan zonder het Clean Development Mechanism.

Potentiële winst& nbsp;
& nbsp;
De potentiële winst van deze praktijk is groot. De prijs van emissierechten schommelt rond de euro 14 per recht. Het reduceren van de uitstoot van HFC-23 kost euro 0,20 per ton, zo zei eurocommissaris Hedegaard vorige week. Iemand die een emissierecht uit een HCF-23-project verkoopt, verdient daarmee een bedrag dat in totaal 78 keer zo hoog ligt als de investering voor de emissiereductie en de operationele kosten daarvan, zo hebben haar diensten berekend.
& nbsp;
Met name energiebedrijven zoals de Duitse concerns Eon en RWE, en het Italiaanse Enel hebben veel geld gestoken in de aankoop van CDM-emissierechten via de aanpak van HCF-23 en N20. Zij probeerden de Europese Commissie ertoe te bewegen de ban op de emissierechten uit te stellen tot later in 2013.

HCF-23-schandaal
& nbsp;
Politici van de christen-democratische EVP in het Europees Parlement verklaarden eerder deze week dat de Commissie zo snel mogelijk een einde moet maken aan wat zij het 'HCF-23-schandaal' noemen.
& nbsp;
Marktpartijen die handelen in emissierechten, zijn kritisch over de maatregel. De Europese Commissie stelt dat er geen effect zal zijn op de prijs van CO2-rechten. Er komen volgens Hedegaard nog genoeg rechten uit 2300 andere projecten die geen relatie hebben met N20 en HCF-23.