Het jaar 2010 is zelfs het tweede achtereenvolgende jaar waarin aandelenbeleggers het beter doen. In 2009 zetten de beurzen een ongekende spurt in na een stevige dip in het voorjaar. Obligaties met hun vaste couponrente en betrekkelijk stabiele koersverloop konden die met geen mogelijkheid bijbenen.

De ontwikkeling in de laatste twee jaar geeft een steuntje in de rug van beursadepten die beweren dat een belegger altijd aandelen moet bezitten. Op termijn leveren deze immers het meeste op, tenminste als ver terug wordt gekeken. Sinds 1926 gaf de Amerikaanse beurs een jaarlijks rendement van gemiddeld bijna 10%. Iemand die in langlopend staatspapier zat, won jaarlijks slechts 5,5%.

Aandelenverkopers

Sterke cijfers, maar hun overtuigingskracht heeft na de kredietcrisis - de tweede beurskrach binnen tien jaar tijd - aan waarde ingeboet. Want hoe lang duurt die lange termijn eigenlijk waar aandelenverkopers zo prat op gaan, zo vroegen beleggers zich radeloos af toen de beurzen op het dieptepunt van 2009 ineens weer op het niveau stonden van 1997. En dat terwijl obligaties al die tijd wel voor een aardige jaarlijkse winst zorgden.

De Amerikaanse beursexpert Svi Bodie maakt het gelovers in aandelen extra moeilijk. Hij beweerde onlangs nog in deze krant dat langetermijnbeleggers als verzekeraars en pensioenfondsen vooral níét in aandelen moeten zitten. De garanties die dit soort partijen aan hun deelnemers afgeven, zijn uiteindelijk niet na te komen, omdat die lange termijn waarop het allemaal moet gebeuren, soms gewoon té lang op zich laat wachten.

Grote risico's van aandelen

Bodie heeft meer oog voor de grote risico's van aandelen, en stelt dat iedere langetermijnbelegger met een kans van 100% een krach op de beurzen zal meemaken. Tel daarbij op dat het verleden ook uitwijst dat beurzen over een periode van wel twintig jaar zijwaarts kunnen bewegen. Verzekeraars en pensioenfondsen zullen het niet overleven om al die tijd hoge, gegarandeerde uitkeringen te doen terwijl ze het geld eigenlijk niet hebben.

Verzekeraars hebben deze raad inmiddels opgevolgd. Na de krach van tien jaar geleden volgde een eerste verkoopgolf. Sinds de kredietcrisis van 2008 zijn ze bijna volledig uit aandelen gestapt.

Pensioenbeleggers

Pensioenbeleggers houden stug vol. Gemakkelijk ook, omdat ze gewoon blijven bestaan als ze hun garanties niet nakomen. Een verzekeraar wordt bij onderdekking onmiddellijk failliet verklaard.

Hoewel Bodie over het afgelopen decennium het gelijk volledig aan zijn zijde heeft, gloort er voor de langetermijnbelegger weer hoop. Twee jaar van overrendement op aandelen en een obligatiemarkt die voor het eerst in jaren echt begint te kraken. De vraag is wie de hattrick maakt: zet de huidige trend door, dan worden aandelenbeleggers weer geloofwaardig. Komt er een derde krach, dan moet het werk van Bodie nog eens grondig worden nagelezen.

Bartjens@fd.nl