Na alle terugblikken op het nieuws van 2010 is het vooruitkijken op 2011 weer aangebroken, in de vorm van jaarhoroscopen. Opgevoed met een gezonde dosis argwaan tegen dergelijke onaardse zaken hecht ik daar natuurlijk geen enkele waarde aan. Maar ik lees ze wel. Allemaal. En ik onthoud wat me goed uitkomt. Zo word ik dit jaar hartstochtelijk verliefd op een goeroe of een leraar (de aardse variant van een goeroe). Verder moet ik uit de buurt blijven van Stieren, omdat die te traag voor me zijn. Carrièretechnisch gaat het me voor de wind, vooral in de tweede helft van 2011. Ik heb dus nogal wat om naar uit te kijken, als ik de astrologe van magazine JAN mag geloven.

Torenhoge verwachting

Met vrienden praat ik na over de familiediners van afgelopen kerst. Zo was het voor vriendin B. een echte mijlpaal dat haar drie maanden oude dochter voor het eerst kerst meemaakte, terwijl de rest van haar familie daar totaal geen aandacht aan schonk. Althans niet op de manier zoals zij dat had verwacht. Door haar torenhoge verwachtingen vooraf was B. nogal teleurgesteld over het verloop van het kerstdiner. Dat de sfeer goed was en de gesprekken ergens over gingen, heeft ze nauwelijks meegekregen. Ze was vooral bezig met de mismatch van haar beelden vooraf en de realiteit van het moment.

Voorspellingen en verwachtingen halen je allebei uit de beleving van het heden. Al doen ze dat op een andere manier. Voorspellingen worden door een ander gedaan. De magie van iemand die lijkt te weten hoe de film van mijn leven verder gaat, raakt een kinderlijk geloof in sprookjes. Het zou wel eens waar kunnen zijn van die liefde en mijn carrière. Het geeft mij in elk geval een optimistisch perspectief dat onbewust misschien zelfs mijn handelen stuurt. En als de voorspelling niet uitkomt, ben ik die aan het einde van het jaar allang weer vergeten of ik heb er andere, mooie ervaringen voor in de plaats gekregen.

Regisseur van je eigen beelden

Verwachtingen creëer je daarentegen helemaal zelf. Maar je bent alleen de regisseur van je eigen beelden vooraf. En niet van alle acteurs die meedoen in jouw stuk in het heden. Die zelfgeconstrueerde scripts die in de praktijk anders uitpakken, confronteren je met de irreële verantwoordelijkheid die je jezelf hebt opgelegd. Dat loopt zelden goed af.

De filosoof Kierkegaard zei het anderhalve eeuw geleden al: 'Het leven kan alleen achterwaarts worden begrepen, maar het moet voorwaarts worden geleefd.' Vanuit jezelf en door te ervaren wat er gebeurt in de realiteit. Dan gebeuren er zomaar dingen die soms veel leuker zijn dan je ooit vooraf had kunnen bedenken. Onverwacht. Die voorspelling durf ik wel aan.

Annemarie de Jong is partner bij Better Future. Reageren? annemarie@betterfuture.nl

& nbsp;