Zijn idee dat uitzendbureaus bij ziekte van uitzendkrachten het loon voor een periode van twee weken moeten doorbetalen, riekt naar symboolpolitiek. Hij lijkt te zeggen dat het bedrijfsleven zo meebetaalt aan een activerende Ziektewet. Maar hij spant het paard achter de wagen: de grootste kosten worden immers niet gemaakt voor mensen die tot tien dagen ziek zijn, maar voor langdurig(er) zieken.
Langduriger ziek
Nederland heeft gemiddeld 100.000 lopende Ziektewetuitkeringen. Het grootste deel gaat naar zieke uitzendkrachten, zieke werknemers met een tijdelijk dienstverband en zieke werklozen. Het is opvallend dat deze zieke uitzendkrachten gemiddeld langduriger ziek zijn dan werknemers in vaste dienst.
Daarnaast blijft de werkhervatting achter ten opzichte van zieke werknemers in vaste dienst, zo stelde de minister onlangs in een brief aan de Kamer. Er moet dus iets gebeuren om zieke uitzendkrachten te activeren. Op dat punt ben ik het roerend met hem eens.
Verzuimbegeleiding
Maar doorbetaling van twee weken loon voor zieke uitzendkrachten haalt niets uit. Uitkeringen aan zieke uitzendkrachten gaan voor 95% naar mensen die veel langer ziek zijn. Het probleem ligt bij de te vrijblijvende verzuimbegeleiding bij het UWV. Daar duurt het vaak bijna zes weken voordat een zieke uitzendkracht voor het eerst contact krijgt met de bedrijfsarts.
Dat moet en kan anders. En het gebeurt al; niet bij UWV, maar bij private partijen. Zo'n honderd uitzendorganisaties (waaronder tien van de twintig grootste partijen) hebben daar sinds kort uitstekende ervaringen mee. Zij kozen ervoor om het UWV als uitvoerder van de Ziektewet te passeren en 'eigenrisicodrager' te worden. Daarmee stapten zij uit de vangnetregeling van het UWV en zijn ze zelf verantwoordelijk voor de uitbetaling van het ziektegeld; in de praktijk laten ze dit regelen door een private partij als Acture.
De overgang naar 'eigen risicodragerschap' scheelt premie: zo'n 1% van de loonsom. Dat is heel interessant voor een competitieve sector als de uitzendbranche. Het houdt wel risico's in. Die worden afgedekt met een verzekering.
Activerende werking
De grootste winst van de overstap - en dat moet de minister interesseren - is de activerende werking van deze aanpak. Gemiddeld werken zieke uitzendkrachten binnen zes dagen weer. Bij het UWV duurt dat doorgaans 42 dagen, een verschil van 36 dagen. Het verschil zit in een actieve benadering. Casemanagers houden wekelijks contact met gemelde zieken, met het doel hen zo snel mogelijk weer aan de slag te krijgen.
De aanpak is ook voor de zieke uitzendkracht prettig, omdat die eigenlijk niets liever wil dan snel weer aan het werk gaan. Een verschil ook met de traditionele UWV-aanpak, waar zieken in de administratieve molen verdwijnen en nauwelijks prikkels krijgen om weer snel aan het werk te gaan.
Als de minister werkelijk wil activeren en sturen, moet hij zich richten op een actievere verzuimbegeleiding. Of, nog beter, door het stimuleren van het eigenrisicodragerschap in het bedrijfsleven, via private partijen.
Maudie Derks is commercieel directeur van Acture.
Reacties
Om te kunnen reageren op artikelen dient u ingelogd te zijn.
Nog geen abonnee? Registreer gratis of bekijk onze abonnementen.