Oude meesters / Adrie van Griensven

Veilingen van oude meesters bij Sotheby’s en Christie’s in New York laten zien dat kopers op de kunstmarkt kieskeurig zijn.

Op de ochtendveilingen van oude meesters, vorige week in New York, werd afgerekend met alles wat niet mooi, buitengewoon of marktfris was. Die nuchtere attitude van de kopers weerspiegelde zich in het hoge percentage niet verkochte werken, maar ook in het enthousiasme waarmee geboden werd op schilderijen die wél goed waren.

Bij Sotheby’s schoot een Venetiaans stadsgezicht van Canaletto zonder aarzelen omhoog tot $ 5,7 mln, Lucretia van Lucas Cranach tot $ 5,1 mln en een uitmuntend huiselijk tafereeltje van Pieter de Hooch tot $ 3,7 mln. Bieders lieten het afweten bij een bloemstuk van Jan van Huysum, dat te groen en donker werd bevonden om de hoge limiet van $ 4 mln waar te maken. Een gevoelige misser.

Christie’s incasseerde een tegenslag met Maria die het Kind de borst geeft van Hans Memling. Dit ontroerende tafereeltje van een zelden op de markt komende oude meester werd niet verkocht. Het veilinghuis bezat er zelf een aandeel in. Een verklaring voor het stokken van de biedingen zou kunnen zijn dat Christies gebonden was aan een minimale verkoopprijs van $ 6 mln.

Veilinggiganten Christie’s en Sotheby’s zouden liever meer topwerken aanbieden, maar die krijgen ze niet los. Werken van mindere kwaliteit moesten de catalogussen volume geven. Opmerkelijk: het aangebodene kwam vooral uit Europa, nauwelijks uit Amerika.

Christie’s beet het spits af. Van de 59 schilderijen wisselden er 42 van eigenaar oftewel 71%. Bij Sotheby’s werden 47 van de 86 kavels verkocht, een schrale 55,4%. Maar dat leverde Sotheby’s wel meer op, namelijk $52,7 miljoen tegen $34,4 miljoen van Christie’s. Daar staat tegenover dat Christie’s in New York een ‘Franse week’ had georganiseerd — met wijnveiling — en de Franse oude meesters in een aparte veiling ondergebracht. Van die 44 kavels vonden er 25 een koper, en dat was goed voor nog eens $ 10 mln. Christie’s incasseerde dus in totaal $ 44,3 mln, voor 67 van de 103 kavels.

Christie’s speelde mooie troeven uit. De luchtig gepenseelde Aankomst van Hendrik III van Giambattista Tiepolo werd beloond met $ 5,9 mln, een fractie onder de forse hoogste schatting. Voor ruim $ 3,3 mln nam kunsthandelaar Johnny van Haeften Jonge vrouw aan het clavichord van Gerard Dou mee naar Londen. Dit aantrekkelijke binnenhuistafereel kent een tot in de 18de eeuw te traceren herkomst en het was sinds 1927 niet op de markt geweest. Een niet bijster fascinerend mannenportret van Frans Hals was geschat op $ 1 mln, maar klom op tot $  2,1 mln, grotendeels doordat het tot voor kort bij Liz Taylor thuis hing. Haar juwelen waren in december goed voor $ 156,8 mln.

De Italiaanse oude meesters presteerden verrassend goed bij Sotheby’s. Naast de eerder genoemde Canaletto, verdubbelden de zeldzame topwerken van Fra Bartolommeo, Botticelli (en atelier) en Simone Martini ruim hun hoogste schatting.

Opmerkelijk was dat bij de tien duurste stukken de professionele handel het nakijken had. Bijna alle gingen ze terug naar Europa. Zo is Interieur met een kind dat een papegaai voert van Pieter de Hooch naar verluidt in een Russische collectie beland. Dit schilderij kwam met de Van Huysum en de Canaletto uit de collectie van de weduwe van de Britse hotelmagnaat Charles Forte.

De middagveilingen, waar het middensegment wordt aangeboden, brachten wisselende cijfers. Sotheby’s verkocht 79 van de 155 aangeboden kavels, slechts 51%. Resultaat: $ 4,9 mln. Christie’s vond kopers voor 85 van de 112 schilderijen, dat is 76%. Opbrengst: $ 4,4 mln.

Deze en komende week is het in New York de beurt aan impressionisten en klassiek modernen. Halverwege de maand aan de eigentijdse kunst. Dat zijn totaal andere werelden. Het is de vraag of de kopers ook daar met beide benen op de grond blijven staan.

Pieter de Hoogh: ‘Interieur met een kind dat een papegaai voert’ (1668-72).

Op de ochtendveilingen van oude meesters, vorige week in New York, werd afgerekend met alles wat niet mooi, buitengewoon of marktfris was. Die nuchtere attitude van de kopers weerspiegelde zich in het hoge percentage niet verkochte werken, maar ook in het enthousiasme waarmee geboden werd op schilderijen die wél goed waren.Bij Sotheby’s schoot een Venetiaans stadsgezicht van Canaletto zonder aarzelen omhoog tot $ 5,7 mln, Lucretia van Lucas Cranach tot $ 5,1 mln en een uitmuntend huiselijk tafereeltje van Pieter de Hooch tot $ 3,7 mln. Bieders lieten het afweten bij een bloemstuk van Jan van Huysum, dat te groen en donker werd bevonden om de hoge limiet van $ 4 mln waar te maken. Een gevoelige misser.Christie’s incasseerde een tegenslag met Maria die het Kind de borst geeft van Hans Memling. Dit ontroerende tafereeltje van een zelden op de markt komende oude meester werd niet verkocht. Het veilinghuis bezat er zelf een aandeel in. Een verklaring voor het stokken van de biedingen zou kunnen zijn dat Christies gebonden was aan een minimale verkoopprijs van $ 6 mln.Veilinggiganten Christie’s en Sotheby’s zouden liever meer topwerken aanbieden, maar die krijgen ze niet los. Werken van mindere kwaliteit moesten de catalogussen volume geven. Opmerkelijk: het aangebodene kwam vooral uit Europa, nauwelijks uit Amerika.Christie’s beet het spits af. Van de 59 schilderijen wisselden er 42 van eigenaar oftewel 71%. Bij Sotheby’s werden 47 van de 86 kavels verkocht, een schrale 55,4%. Maar dat leverde Sotheby’s wel meer op, namelijk $52,7 miljoen tegen $34,4 miljoen van Christie’s. Daar staat tegenover dat Christie’s in New York een ‘Franse week’ had georganiseerd — met wijnveiling — en de Franse oude meesters in een aparte veiling ondergebracht. Van die 44 kavels vonden er 25 een koper, en dat was goed voor nog eens $ 10 mln. Christie’s incasseerde dus in totaal $ 44,3 mln, voor 67 van de 103 kavels.Liz TaylorChristie’s speelde mooie troeven uit. De luchtig gepenseelde Aankomst van Hendrik III van Giambattista Tiepolo werd beloond met $ 5,9 mln, een fractie onder de forse hoogste schatting. Voor ruim $ 3,3 mln nam kunsthandelaar Johnny van Haeften Jonge vrouw aan het clavichord van Gerard Dou mee naar Londen. Dit aantrekkelijke binnenhuistafereel kent een tot in de 18de eeuw te traceren herkomst en het was sinds 1927 niet op de markt geweest. Een niet bijster fascinerend mannenportret van Frans Hals was geschat op $ 1 mln, maar klom op tot $  2,1 mln, grotendeels doordat het tot voor kort bij Liz Taylor thuis hing. Haar juwelen waren in december goed voor $ 156,8 mln.De Italiaanse oude meesters presteerden verrassend goed bij Sotheby’s. Naast de eerder genoemde Canaletto, verdubbelden de zeldzame topwerken van Fra Bartolommeo, Botticelli (en atelier) en Simone Martini ruim hun hoogste schatting.Opmerkelijk was dat bij de tien duurste stukken de professionele handel het nakijken had. Bijna alle gingen ze terug naar Europa. Zo is Interieur met een kind dat een papegaai voert van Pieter de Hooch naar verluidt in een Russische collectie beland. Dit schilderij kwam met de Van Huysum en de Canaletto uit de collectie van de weduwe van de Britse hotelmagnaat Charles Forte.De middagveilingen, waar het middensegment wordt aangeboden, brachten wisselende cijfers. Sotheby’s verkocht 79 van de 155 aangeboden kavels, slechts 51%. Resultaat: $ 4,9 mln. Christie’s vond kopers voor 85 van de 112 schilderijen, dat is 76%. Opbrengst: $ 4,4 mln.Deze en komende week is het in New York de beurt aan impressionisten en klassiek modernen. Halverwege de maand aan de eigentijdse kunst. Dat zijn totaal andere werelden. Het is de vraag of de kopers ook daar met beide benen op de grond blijven staan.Pieter de Hoogh: ‘Interieur met een kind dat een papegaai voert’ (1668-72).

Op de ochtendveilingen van oude meesters, vorige week in New York, werd afgerekend met alles wat niet mooi, buitengewoon of marktfris was. Die nuchtere attitude van de kopers weerspiegelde zich in het hoge percentage niet verkochte werken, maar ook in het enthousiasme waarmee geboden werd op schilderijen die wél goed waren.

Een bloemstuk van Jan van Huysum bleek te groen en te donker