India, China, Zuid-Afrika en Brazilië eisen duidelijkheid over financiering CO2-beleid

Van onze correspondent

Brussel

De industrielanden moeten snel werk maken van hun in Kopenhagen gedane belofte om dit jaar euro 7,2 mrd te steken in klimaatmaatregelen in ontwikkelingslanden. Anders verliezen ze hun geloofwaardigheid in de discussie over de aanpak van klimaatverandering.

Dat stelden gisteren India, China, Brazilië en Zuid-Afrika op een bijeenkomst in New Delhi. Het geld is bedoeld om beleid op poten te zetten waarmee arme landen zich kunnen wapenen tegen de gevolgen van klimaatverandering. De EU heeft eerder eenderde van de in de periode 2010-2012 jaarlijks nodige euro 7,2 mrd voor 'snelle klimaatmaatregelen' toegezegd.

Met hun verklaring verhogen de vier opkomende economieën de druk op onder meer de VS en de EU om klimaatdaden te laten zien. Het probleem is dat niet duidelijk is naar wie het geld moet. Er is nog steeds verdeeldheid over de vraag of de Wereldbank, de VN, of een nieuw op te richten instantie zich over het beheer van de klimaatfondsen moet buigen.

Brazilië, India, China en Zuid-Afrika, die als opkomende economieën een vooraanstaande rol speelden bij de klimaattop vorige maand in Kopenhagen, waren in India bijeen om hun strategie te bepalen voor het vervolg van de klimaatonderhandelingen.

Een van de afspraken in de Deense hoofdstad was dat industrielanden voor 31 januari hun bindende doelen voor uitstoot van de reductie van CO2-uitstoot bij de VN deponeren. Ontwikkelingslanden en opkomende economieën hoeven daar alleen vrijwillige doelen te melden.

De eis snel klimaatgeld over te maken, is voor de EU een extra complicerende factor in een debat dat al zeer moeizaam loopt. De Unie discussieert nog over welk reductiedoel bij de VN neer te leggen. Een week geleden bleek bij een vergadering van EU-milieuministers in Sevilla dat een groep landen, waaronder Nederland, Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië, een ambitieus doel van -30% omarmt. Voorwaarde is wel dat andere landen zich ook committeren aan bindende afspraken.

Een andere groep landen, waaronder Polen, Italië en Hongarije, vindt echter dat de EU hooguit een reductiebelofte van 20% moet doen. Ook de gebruikelijke Europese 'bijsluiter' - die zegt dat de EU van -20% naar -30% gaat bij vergelijkbare inspanningen van andere landen - willen deze landen niet meer noemen.

De lidstaten kwamen afgelopen woensdag bij ambtelijk overleg in Brussel niet uit de kwestie. Komende woensdag praten ze er opnieuw over. Een ontwerpnotitie van het Spaanse EU-voorzitterschap hanteert nu de bekende Europese inzet van -20%, en -30% als andere landen met vergelijkbare inspanningen komen.

De lidstaten komen ondertussen onder groeiende druk van het Europese bedrijfsleven te staan. Vooraanstaande Europese industriekoepels onderstreepten donderdag dat Europa zijn reductie-ambitie niet op -30% kan leggen, omdat er volgens de organisaties geen sprake is van soortgelijke acties bij niet-Europese landen.

Een van de spreekbuizen van de organisaties, directeur-generaal Gordon Moffat van de staalkoepel Eurofer, stelde donderdag dat het 'dwaas zou zijn als Europa opnieuw eenzijdig zijn CO2-reductiebelofte zou verhogen'. Dat zou in het licht van uitblijvende daden bij andere industrielanden de concurrentiekracht van de EU ondergraven, aldus Moffat.

Industrie verhoogt druk op Europa om geen al te ambitieuze doelen voor reductie emissies te hanteren