Van onze redacteur

Amsterdam

Hoe vaak het voorkomt, kan directeur Frits Scholte van uitzendorganisatie Manpower Nederland niet zeggen. Maar hij erkent wel dat het gebeurt: dat klanten aangeven ‘geen Marokkanen, Turken, vrouwen of ouderen’ te willen inhuren.

Meestal zeggen bedrijven volgens hem niet wat ze níet willen, maar vooral wat ze wél willen: jonge mensen, sterke kerels of bijvoorbeeld ‘alleen Polen’, vertelt Scholte. ‘Dat is eigenlijk net zo fout, want ook dat komt neer op uitsluiting van bepaalde groepen.’

Manpower verwacht dan ook van zijn intercedenten dat zij na zo’n verzoek doorvragen. Er kan immers een goede reden zijn waarom een bedrijf het liefst met Polen werkt, bijvoorbeeld omdat de voorman uitsluitend Pools spreekt. ‘Maar als er geen sluitend antwoord volgt, dan móeten onze intercedenten zeggen dat ze “breed” op zoek gaan naar de juiste persoon. En dat ze hun best gaan doen, maar zeker niet alleen met Polen komen. Formeel mogen we zulke verzoeken ook niet eens behandeling nemen.’

Scholte opent binnenkort een intern meldpunt waar intercedenten terecht kunnen als een klant toch met een al dan niet bewust discriminerend verzoek komt. Ze kunnen daar ook hun twijfels delen als ze denken dat ze zulke verzoeken niet alert genoeg hebben afgehandeld. Bovendien komt Manpower met cursussen om intercedenten te trainen hoe ze uitsluiting en discriminatie beter voorkomen. ‘We hebben ook scripts, zodat onze mensen weten wat voor antwoorden ze moeten geven’, aldus Scholte.

Manpower gaat met andere leden van de Algemene Bond Uitzendondernemingen (ABU) ook zelf onderzoeken hoe het er bij uitzendbureaus aan toe gaat. De ABU wil leren van de ervaringen van de Belgische zusterorganisatie, die systematisch bij haar leden ‘mystery shoppers’ inzet: acteurs die een allochtoon of oudere spelen die zich meldt voor uitzendwerk.

Personeel gevraagd.