Frits Conijn

Amsterdam

Gerard Erents en Jacques Thielen zijn door Vestia aangezocht om bij de Rotterdamse woningcorporatie orde op zaken te stellen. Zij vervangen daar Erik Staal onder wiens verantwoordelijkheid door de handel in exotische derivaten grote financiële problemen zijn ontstaan. Staal heeft zelf besloten om terug te treden. ‘Wij zijn hem veel dank verschuldigd voor wat Vestia in de loop van de jaren door zijn inspirerende leiding heeft bereikt’, aldus de website van Vestia.

Erents (geboren in 1950) wordt bestuursvoorzitter en krijgt daarnaast de verantwoordelijkheid voor de in het ongerede geraakte financiële portefeuille. Thielen neemt de volkshuisvestelijke portefeuille voor zijn rekening. Beiden vervullen deze posities op interim-basis en hebben al eerder vergelijkbare klussen geklaard.

Erents kreeg eind 2008 bekendheid toen hij werd benoemd tot interim-voorzitter van het bestuur van het Amsterdamse Rochdale. Bij deze woningstichting moest worden ingegrepen na het vertrek van directeur Hubert Möllenkamp. Möllenkamp zou zichzelf hebben verrijkt met een villa in Spanje en een Maserati met chauffeur.

De toezichthouders vonden dit ongepast. In hun ogen was een instelling die mensen met een laag inkomen huisvesting moet verschaffen en een dure sportwagen een slechte combinatie. Möllenkamp mocht er niet meer in rijden en de Maserati zou worden verkocht. Maar Möllenkamp hield zich niet aan dit verbod, werd in eerste instantie geschorst en vervolgens ontslagen.

‘Onvoldoende checks-and-­balances in de organisatie’, concludeerde Erents over Rochdale. Dus heeft hij de raad van bestuur en de raad van commissarissen geheel vernieuwd en ook in de rest van het leidinggevende kader werden de nodige mutaties doorgevoerd. ‘Tenslotte veeg je de trappen van boven naar beneden schoon’, aldus Erents volgens wie de top van organisaties veel vaker haar verantwoordelijkheid zou moeten nemen.

Verder heeft Erents jarenlange ervaring bij het Waarborgfonds Sociale Woningbouw (WSW), een borginstelling voor woningcorporaties. Deze instelling stak Vestia de helpende hand toe door garant te staan voor een lening van € 1 mrd zodat de woningcorporatie in ieder geval aan een deel van haar verplichtingen kon voldoen.

Jacques Thielen (1956) is voor de Partij van de Arbeid lange tijd raadslid en wethouder geweest in Nijmegen. Op zijn profiel op sociale netwerksite LinkedIn wordt weliswaar gewag gemaakt van zijn politieke activiteiten, maar wordt de Partij van de Arbeid niet genoemd.

Thielen is in 2000 getrouwd met het voormalige Tweede Kamerlid van de PvdA, Marjet van Zuijlen. In het recente verleden was Thielen directeur bij de Amsterdamse ­woningcorporatie Far West. Maar in 2011 werden de activiteiten door de situatie op de huizenmarkt beëindigd.

‘De verkoop van onze nieuwbouwwoningen is het afgelopen jaar sterk gedaald’, schrijft Thielen in een column. ‘De verwachting is dat dat de komende jaren niet veel beter zal worden. Daarmee is het financieel fundament onder de grootschalige vernieuwingsprojecten van Far West verdwenen.’

‘Dat is heel slecht nieuws’, vervolgt Thielen, ‘vooral voor de bewoners die al zo lang op de aanpak wachten. Het is echter ook onvermijdelijk. Het is voor Far West niet langer (financieel) verantwoord om in deze slechte markt op grootschalige manier aan vernieuwing te werken.’

Thielen werd na Far West niet uitgerangeerd. Op dit ogenblik is hij lid van het algemeen bestuur van woningcorporatie Aedes en lid van het comité van aanbeveling Stichting Nieuw Leven voor Oude Gebouwen. En op 30 juni 2011 werd hij partner bij BMC Interlink, een adviesbureau en leverancier van interim-managers voor de publieke sector.

‘Je veegt de trappen van boven naar beneden schoon’, zegt Erents over zijn werk bij Rochdale

In een column schrijft Thielen: ‘Financieel fundament onder projecten van Far West is verdwenen’