Dexia-topman Axel Miller biedt ontslag aan na miljardeninjectie van de overheid bij bank-verzekeraar

Remco de Jong

Brussel

De Belgische topman van Dexia Axel Miller (43) diende gisteren zijn ontslag in, nadat aandeelhouders en Franse en Belgische regering euro 6,4 mrd in het bedrijf moesten pompen om de bank overeind te houden. Daarmee krijgt de steil omhoog lopende carrière van de jonge Belg een onverwachte wending.

Behalve Miller stapte gisteren ook Pierre Richard, de voorzitter van de raad van commissarissen op. Richard was de ontdekker van Miller, toen die als advocaat bij een gerenommeerd Brussels advocatenkantoor advies verleende aan de bank. Miller werd overgehaald de stap naar Dexia te zetten, en maakte in enkele maanden tijd grote indruk op de staf. Hij was nauw betrokken bij de koop en integratie van Artesia.

Miller werd in 1965 geboren in de Brusselse gemeente Ukkel en studeerde rechten aan de Université Libre de Bruxelles, waar hij al snel opviel tussen zijn medestudenten. Twee professoren haalden hem over de stap te zetten naar advocatenkantoor Simont en Simont. Hij maakt als 22-jarige in 1988 deel uit van de batterij juristen die de Italiaan Carlo de Benedetti en Fransman Alain Minc inzetten in de aanval op Generale Maatschappij.

Later komt hij op advocatenkantoren terecht in de Verenigde Staten, tot hij een functie krijgt bij Clifford Chance in Brussel. In die functie maakte hij voor het eerst kennis met grote Dexia-dossiers.

In 2001 stapt hij op verzoek van Richard over naar de bank. Al een jaar later wordt hij lid van het directiecomité van de bank.

Vijf jaar later wordt hij ceo van de Dexia-groep en krijgt hij de taak het concern verder te stroomlijnen en het management te moderniseren met kortere beslislijnen en een duidelijkere hiërarchie.

Miller geldt als keiharde werker, een koel en snel analyticus maar ook een ongeduldig man die niet altijd makkelijk is in de omgang. Toen een journalist hem vroeg naar de typische 'Miller-stijl' van leidinggeven, antwoordde hij met een lachje: 'improvisatie en spontaniteit'. Zijn advies aan nieuwkomers is vooral veel te durven en 'je vooral niet laten imponeren door mensen met meer ervaring'. Tijdens een eerste vakantiebaantje, in een boekhandel, leerde hij een belangrijke les voor managers. De boekhandelaar vertrouwde de Ford Transit-bestelwagen zonder veel morren toe aan de jonge Miller, om bestellingen af te leveren. 'Ik heb daar later vaak aan gedacht. Je moet vertrouwen schenken aan ondergeschikten.' De Belg, die drie talen spreekt, is getrouwd en heeft vier kinderen. Over zijn privéleven is weinig bekend, behalve dat hij graag motor rijdt, piano speelt en een goed glas wijn weet te appreciëren.

In 2006 werd hij verkozen tot ondernemer van het jaar in België. 'Ik ken mijn gebreken en mijn gaven. En weet dat ik nog veel te leren heb. Ik denk in ieder geval niet dat ik met deze onderscheiding aan het einde van een proces ben gekomen', zei Miller bij die gelegenheid.

Ook werd hij eens uitgenodigd voor de Young Professionals-bijeenkomst, in de marge van World Economic Forum, de jaarlijkse 'hoogmis' voor topmanagers in Davos. Dat voortdurende gehamer op zijn jonge leeftijd en het vroege succes dat hij in zijn carrière wist te boeken, doet Miller zelf steevast af als gezeur. 'Als ik een vrouw was geweest, had men daar de focus op gericht.'

Toen Miller net aan het hoofd stond van de bankgroep werd hem gevraagd of hij nu op jacht ging naar overnamekandidaten of dat Dexia misschien zelf ten prooi zou vallen. Hij antwoordde met een oneliner van de Belgische zanger Jacques Brel: 'Rien ne se vend, tout s'achète'; er staat niks te koop, maar alles is te koop. Het risico zelf ten prooi te vallen deed hij af met de opmerking dat Dexia 'een stabiel aandeelhouderschap' heeft. 'Ik ben me ervan bewust dat dat op zich geen bescherming biedt. Alles heeft zijn prijs. Maar in ons geval zal de potentiële koper dan wel een forse premie boven op de aandelenkoers moeten neerleggen.'

Miller verraste de Belgische financiële wereld toen Dexia in 2006 onverwacht de Turkse Deniz-bank kocht. Als Dexia aan Nederlandse banken werd gekoppeld, hield hij de boot steevast af. Hij zag de synergie niet. Een bericht in The Financial Times dat Dexia en ING met elkaar zouden praten, deed hij indertijd af als een canard. 'En het is niet de eerste. In het algemeen worden er heel veel stommiteiten geschreven als het gaat over mogelijke bedrijvenfusies. Als ik de strategie van ING bekijk, dan zijn er tussen onze bedrijven weinig aanknopingspunten.'

Een carrière heeft hij voor zichzelf nooit uitgestippeld, zegt hij. 'Ik heb geen vast omlijnd toekomstproject.'

Zijn ontslag gisteren had naar zijn zeggen niets te maken met problemen met de bank. 'Er is niks aan de hand met Dexia. Maar als er belastinggeld wordt gepompt in een bank, is dat voor de burger onbegrijpelijk. Ik heb mijn verantwoordelijkheid genomen en een duidelijk signaal willen geven.'

Steile carrière

Axel Miller

1988

Als 22-jarige jurist betrokken bij overname De Benedetti Generale

1999

In dienst Clifford Chance

2001

Stapt over naar Dexia

2002

Wordt lid directiecomité Dexia-bank

2003

Voorzitter Dexia-bank

2006

Ceo Dexia-groep

2008

Presenteert langetermijnstrategie en belooft jaarlijkse groei van 10%

Axel Miller, vlak na zijn aftreden gisteren.