Van onze redacteur

Amsterdam

Henk van Luijk, die dinsdag op tachtigjarige leeftijd in Tilburg is overleden, begon zijn loopbaan als priester. Toen de Universiteit van Nijenrode hem in 1983 benoemde tot de eerste hoogleraar bedrijfsethiek in Europa, had hij de kerk al lang verlaten.

Na zijn opleiding bij de paters jezuïeten onderzocht hij religieuze taal met studenten in Nijmegen. 'Ik ontdekte dat God alles is en dus niet valt aan te wijzen', zei hij eerder dit jaar in een afscheidsinterview met deze krant. 'Daarmee maakt het niet uit of hij al dan niet bestaat.'

Van Luijk leed aan kanker en sprak openlijk over zijn wens om afscheid te nemen, voordat hij in een coma zou raken. 'Ik wil niet wachten tot alles verkruimelt. Voor de dood ben ik absoluut niet bang.'

Gedwongen uit te treden na zijn huwelijk met Marthe van Nes in 1974, ging hij ethiek doceren in Groningen. Bedrijfsethiek was toen nog een onontgonnen terrein. Ver voor de opstelling van de code-Tabaksblat werkte Van Luijk al mee aan een code voor de exploitanten van gokautomaten, de bouwsector, de Belgische bank KBC, de gemeente Amsterdam en het Verbond van Verzekeraars. Hij was van begin af aan betrokken bij de Stichting Verantwoord Ondernemen en nam het initiatief voor diverse internationale organisaties op dit gebied. Van Luijk schreef columns voor Het Financieele Dagblad en Elsevier.

Hij geloofde sterk dat een beroep op het indivuele geweten onvoldoende is om bedrijven ethisch in het gareel te houden. Goede bedoelingen moeten handen en voeten krijgen in structuren, codes en controle, zo meende hij.