Gerben van der Marel

Amsterdam

Oud-automatiseringstycoon Willem Smit heeft als belangrijkste bron gefungeerd voor de bewering dat rond de beursgang van Newtron in 1990 'frauduleuze' transacties zijn verricht door Nina Brink.

Dat bleek gisteren tijdens een kort geding dat zakenvrouw Brink heeft aangespannen tegen de uitgever en auteur van de recent verschenen biografie Nina, waarin de transacties staan beschreven.

Brink ging eind jaren tachtig met Smit in zee door haar bedrijf A-Line te verkopen aan Newtron. Na de beursgang in 1990 bleek Newtron er slechter voor te staan dan beleggers was voorgespiegeld. Begin jaren negentig barstte de automatiseringszeepbel.

Brink vocht ruzies uit met grootaandeelhouder Willem Smit die lang bleven doorsudderen. Tot op de dag van vandaag zitten de twee elkaar dwars, zo bleek vrijdag.

Advocaten van de auteur en uitgever toonden rechter Wil Tonkens-Gerkema een ordner met correspondentie tussen Smit, zijn advocaat Oscar Hammerstein en Brink uit de Newtron-periode. 'Aangeleverd door Willem Smit', aldus de auteur en uitgever. Ze stelden dat Smit niet alleen belastend materiaal levert over Brink, maar mogelijk ook over zichzelf.

Volgens advocaat Oscar Hammerstein klopt het dat Willem Smit materiaal heeft aangeleverd voor het boek. Maar de analyse van het boek dat er illegale transacties hebben plaatsgevonden, delen Hammerstein en zijn cliënt niet.

Daarmee zitten ze onverwacht op dezelfde lijn als Brink. Ook volgens haar advocaten is het onzin dat cijfers van Newtron op kunstmatige wijze zijn opgepompt via ondoorzichtige transacties met Brink. Dat gebeurde volgens het boek vlak voor de beursgang.

Brinks advocaten kwamen vrijdag met aanvullende informatie van na de beursgang, waaruit zou blijken dat de omstreden transacties, gedocumenteerd in de ordner van Willem Smit, niet zijn doorgegaan. Auteur Eric Smit (geen familie van Willem Smit) heeft volgens de advocaten van Brink onvoldoende zijn feiten gecheckt.

De auteur blijft bij zijn stelling. 'Het is gebeurd en het is waarschijnlijk dat de sporen achteraf zijn gewist', zei hij in reactie op de door Brink overlegde cijfers.

De advocaten van auteur en uitgever namen gas terug aan het eind van de zitting door te stellen dat het boek 'niet juridisch waterdicht' hoeft te zijn en de auteur 'aannames' mag hanteren. Hij is journalist en geen officier van justitie die beursfraude wil bewijzen.

Woordvoerders van Brink grepen deze opmerking aan om de hele inhoud van het boek als fictie te betitelen. Eerder stelden d advocaten van Brink zelfs dat het boek van A tot Z onjuist is. 'Dat is ook zo', liet Brink zich ontvallen. Toch worden slechts vijf passages aangevochten plus een aantal alinea's over de dochter van Brink.

Brink maakt ook bezwaar tegen een passage over de aanloop naar World Online die het boek ontleent aan een interview met Joep van den Nieuwenhuyzen. Volgens de ondernemer begon Brink World Online terwijl ze werkte voor A-Line waar Joep eind jaren negentig grootaandeelhouder was. 'Ze heeft tijd noch middelen aan ons terugbetaald', zei Van den Nieuwenhuyzen tegen de auteur.

Brink eist geen verbod op het boek dat vorige week vroeger dan verwacht verscheen. Wel eist ze rectificatie in tien dagbladen. De auteur heeft volgens haar geen goede hoor- en wederhoor toegepast door haar alleen vragenlijsten te mailen en geen (delen van het) manuscript. Brink liet de vragen onbeantwoord. Ook heeft Brink problemen met haar foto op de cover en een passage over haar dochter. De laatste passage belooft de uitgever er bij de volgende druk uit te halen. 19 maart uitspraak.

Nina Brink kwam met entourage om zich te verzetten tegen een biografie over haar leven. 'Deze zaak is 20 jaar oud!'