Directeur Ebel Kemeling van Spring Associates tekent een contract in China voor het planten van speciaal gras tegen woestijnvorming.

Zaterdag

Met mijn vriendin Wendela, twee Nederlandse en een Chinese collega zijn we in Hangzhou. We zijn uitgenodigd door staatsfonds Cecic, dat in duurzame energie investeert. We hebben met hen een intentieverklaring voorbereid, om gezamenlijk een bedrijf voor 'switch grass' in China op te zetten. Drie jaar geleden hebben we in Binnen-Mongolië in woestijnachtig gebied prairiegrassen geplant en dat staat nu meer dan twee meter hoog. Cecic is er erg enthousiast over en ziet in het gras een goede kandidaat om de snelle verwoestijning tegen te gaan. Daarnaast is het gras een bron van hoogwaardige biomassa. Miljoenen hectares komen ervoor in aanmerking. Op dit moment hebben we rechten op in totaal ongeveer 80.000 hectare, maar Cecic denkt veel groter.

In de middag is er een officiële ceremonie, waarbij ik op een podium onder een soort Oostenrijkse marsmuziek mijn handtekening mag zetten. Daarna worden we een kamer ingeleid, waar partijsecretaris Chen Jinen, de machtigste man van Cecic, ons enthousiast toespreekt over de waarde van ons project voor China. Ook maakt hij en passant lovend bedoelde, maar in onze cultuur wat minder geaccepteerde opmerkingen over het uiterlijk van Wendela. Voor de kerst willen ze de overeenkomst omgezet hebben in een aandeelhoudersovereenkomst. We begrijpen later van onze advocaat, is dit behoorlijk snel. De Chinezen verheugen zich op het diner, waar ze ons eens stevig kunnen toedrinken.

We krijgen Great Wall wine. Op zich niet slecht, maar als je er twintig glazen van achterover moet slaan, blijkt de volgende dag dat de Chinezen nog niet echt topwijnen maken. Onze Chinese collega wordt zo vaak toegedronken, dat Wendela haar zo discreet mogelijk moet afvoeren.

Zondag

De kater valt gelukkig mee. Bij mij althans. Een paar Chinezen lijken er meer last van te hebben. Op de conferentie vinden ook een paar lezingen plaats. De spreekstijl en propaganda-achtige onderwerpen van de meeste Chinese sprekers maakt het moeilijk de aandacht erbij te houden. Wel uitermate interessant is de voorzitter van de dag, een man aan wie je onmiddellijk ziet dat hij een van de machtigste mannen van China moet zijn. Hij neemt hij geen blad voor de mond. Zo noemt hij de Chinese afhankelijkheid van de dollar een van de grootste problemen van het land.

Het afzetten tegen de VS is sowieso een enorm thema. Bij alle prestaties die de afgelopen jaren geleverd zijn, wordt steeds gezegd hoe deze zich verhouden tot de VS. Kortom, Amerika als 'the party to beat'.

Maandag

We nemen de trein naar Sjanghai. Een redelijk comfortabele trein, een soort TGV. We zijn in de enorme wachtruimte de enige bleekneuzen. Veel Chinezen willen met ons op de foto.

In Sjanghai ontmoeten we de country manager van Coca Cola China. We spreken over zijn duurzaamheidsambities, die behoorlijk agressief zijn. Ze lijken wel geïnteresseerd in onze kijk op de zaak en onze methodologie, maar ik verwacht hier niet snel werk uit. We zien China ook niet echt als een adviesmarkt. Maar als we iets kunnen doen voor een wereldspeler, vinden we dat uiteraard interessant.

Dinsdag

Wendela blijft achter in Sjanghai. Ze gaat de volgende dag terug naar Hongkong, om nog een week bij haar beste vriend te logeren. Met mijn collega neem ik de terugvlucht van 13.00 uur, die helaas ruim anderhalf uur vertraagd is.

In het vliegtuig praten we door over de structuur van de 'venturing business'. Bij aankomst in Amsterdam zijn we er wel ongeveer uit. We besluiten om de bedrijven ('ventures' ) helemaal los te koppelen van Spring.

Na aankomst thuis, om acht uur 's avonds, ga ik onze hond Wim halen die uit logeren is geweest. Hoewel hij al ruim drie jaar is, hebben wij hem pas. Hij komt uit een Spaans asiel en heeft dus een klein beetje een gebruiksaanwijzing. Misschien is het omdat ik mezelf in de hond herken, maar ik vind dat niet zo erg, ik ben nooit zo gecharmeerd van brave labradors die de krant kunnen halen.

Woensdag

Door de jet lag heb ik slecht geslapen. Ik ga toch maar naar de sportschool, waar ik een afspraak heb met mijn trainer. Hij pakt me redelijk hard aan, wat ook wel nodig is.

Daarna de wekelijkse spring lunch; iedere woensdag laten we ons verrassen door onze Italiaanse traiteur. Een goede manier om iedereen even bij elkaar te halen. Ze willen natuurlijk graag onze avonturen uit China horen. Gelukkig hebben we de signing ceremony, inclusief de marsmuziek, op film.

Daarna ga ik naar een afspraak bij KLM, waar we de strategie voor biobrandstoffen bespreken. We zijn al twee jaar met KLM bezig om te bepalen of duurzame bio-kerosine technisch en economisch haalbaar is. Eind deze maand is er een testvlucht op basis van plantolie.

Aan het eind van de middag moet ik Wim alweer uit logeren sturen, omdat ik met een collega naar Leipzig moet. Onderweg bespreken we de conclusies van een due diligence die we gedaan hebben voor een Engels private equity fonds. We besluiten hen af te raden te investeren. Ik bel ze.

Donderdag

Donderdagochtend hebben we een bijeenkomst met lokale spaarbanken, die interesse hebben getoond in het methanolproject waar we bij betrokken zijn. Van de 16 aanwezigen spreken er ruim tien geen Engels. Presenteren en uitleggen in het Duits is toch altijd moeilijk, maar ik geloof dat het ons redelijk goed af gaat.

In de auto terug bel ik met Rudolf Bekink, de ambassadeur in Peking. We hebben de introducties aan Cecic aan hem te danken. Juist in een land als China, waar men uiterst gevoelig is voor status, kan een ambassadeur een enorme bijdrage leveren aan de handelsbetrekkingen. Bekink doet dat als de beste.

Vrijdag

We nemen de hele ochtend de tijd voor een interne cursus die we hebben gemaakt voor onze consultants. In de middag heb ik een gesprek met een investeerder die kansen zoekt in 'groen'. Dat zien we de laatste tijd heel veel; veel interesse in duurzaamheid, maar weinig kennis.

Op de valreep komt er nog een aanvraag binnen van een venture capital fonds uit de VS, dat ondersteuning zoekt in een due diligence op het gebied van bio-energie. Het lijkt interessant. Dit weekend maar eens even kijken of we er tijd voor hebben, want we zitten behoorlijk vol. We besluiten de week met een borrel in onze stamkroeg.

Profiel

naam - Ebel Kemeling

functie - Managing Partner

bedrijf - Spring Associates

opgericht - 2005

personeel - 24 medewerkers

omzet - euro 3 mln (exclusief deelnemingen)

-

-

-

Ebel Kemeling van adviesbureau Spring Associates in gesprek met Chen Jinen van staatsinvesteringsfonds Cecic.