Jorinde Bisschop en Hubert Oostenbroek

Ziekenhuizen dreigen in financiële problemen te komen, omdat zij ‘voorschotten’ van de zorgverzekeraars moeten terugbetalen. Het lijkt alsof verzekeraars betaald hebben voor zorg die nog niet geleverd is. Niets is minder waar.

In de gezondheidszorg is het betalingstraject zeer ondoorzichtig. Het is een combinatie van betalingen van reeds geleverde zorg en voorschotten op afgesproken werk. Het duurt zo’n drie jaar voordat de eindafrekening van één jaar is opgemaakt. Daarom kunnen achteraf gemaakte zorgafspraken politiek en zorgverzekeraar flink tegenvallen. De zorgverzekeraars gaven in 2007, door de politiek gestuurd, de zorginstellingen de opdracht de wachtlijsten weg te werken. In 2010 blijkt dat de geleverde zorg veel meer is dan waar de politiek op had gerekend. De zorgverzekeraars moeten nu de vergoedingen van de achteraf bepaalde overproductie terugvorderen bij de zorginstellingen.

Zie het zo: de overheid geeft de opdracht aan aannemers te voldoen aan de vraag naar huizen. Die vragen een voorschot en bouwen de huizen, waarbij zij zelf veel voorfinancieren. Het werk is af, de afspraken zijn nagekomen. Maar als de eindafrekening komt zegt de opdrachtgever: ‘Jullie hebben te veel gebouwd. Dat gaan we niet betalen en die € 1,6 mrd aan ‘voorschot’ betalen jullie maar terug.’ Is dat betrouwbaarheid?

Jorinde Bisschop is tandarts in Wassenaar; Hubert Oostenbroek orthopedisch chirurg in Den Haag.