Karen Romme

Voor mijn eerste boek strikte ik de toenmalige minister van Economische Zaken Annemarie Jorritsma. Zij schreef het voorwoord. Voor mijn tweede boek wilde ik de staatssecretaris van Ondernemerschap vragen. Dat was in die tijd Gerrit Ybema.

De staatssecretaris was op een groot startersevenement en nadat hij de zaal had toegesproken, wachtte ik hem in de grote hal buiten de zaal op. Toen hij in de verte aankwam, met pakweg tien man om hem heen, ging ik midden op zijn route staan en probeerde hem vriendelijk aan te kijken. Zijn entourage negeerde me, maar hij stopte en zei: ‘Heren, ik geloof dat deze mevrouw me iets wil vragen.’ Ik liep een stukje met hem mee en drie weken later had ik mijn voorwoord.

Nadat het boek was gedrukt, waren we toevallig beiden op een kleine bijeenkomst. Ik overhandigde hem het boek met zijn voorwoord erin en we maakten een praatje. De derde keer dat ik hem ontmoette, was hij een van de sprekers op het nationale MKB-congres. In de pauze spraken wij elkaar.

Hij wilde weten hoe het met mijn bedrijf ging. Toen ik hem vertelde dat het slecht ging, vroeg hij of ik wel eens bij hen was langs geweest. ‘Bij jullie?’ ‘Ja, bij Annemarie en mij.’ Ik moest lachen en zei dat ik hoopte dat hij het niet gek vond dat ik nog nooit bij een minister op bezoek was geweest. 

Uiteraard ging ik op zijn uitnodiging in en vertelde hem tijdens ons gesprek over de problemen van mijn bedrijf en over mijn eenzaamheid. Zijn: ‘hoe eenzaam denk je dat mijn baan is’, leerde me hoe moeilijk de positie van politici en bestuurders vaak is. Helaas kon hij op dat moment niets meer doen voor mijn bedrijf en er restte me niets anders dan het faillissement aanvragen. 

In de jaren daarna kwam ik hem nog regelmatig tegen op D66-congressen. En elke keer wilde hij weten hoe het met me ging. Hij was blij dat ik weer ondernemer was geworden en de zaken deze keer goed gingen. Hij was ook ondernemer geworden en dat beviel hem uitstekend. Enkele jaren geleden verloor ik hem uit het oog. En ondanks dat ik wist dat hij ernstig ziek was, schrok ik vorige week toch. 

Hoewel de media bijna geen aandacht besteedden aan zijn overlijden, ben ik ervan overtuigd dat ik slechts een van de vele ondernemers ben voor wie hij zich voor, tijdens en na Paars II, interesseerde en die hij probeerde te helpen. Dat was zowel tijdens zijn verschillende buitenlandse reizen als gewoon in Nederland.

Daarom heeft Gerrit Ybema niet alleen voor altijd een plekje in mijn boekenkast, maar ook in mijn hart. Hij was een politicus met oprechte passie voor ondernemers. En hij was het die me leerde dat bewindslieden graag in contact komen met grote en met kleine ondernemers. Het enige wat je voor dat contact als ondernemer hoeft te doen, is het initiatief nemen.

Karen Romme is ondernemer en auteur van ondernemersboeken. www.twitter.com/ karenromme