Wraak is een gerecht dat het beste koud wordt geserveerd. Jan Poot (87) bevond zich gisteren niet eens in zijn Zwitserse woonplaats Crans, toen hij vernam dat Justitie de oud-rechters Pieter Kalbfleisch en Hans Westenberg vervolgt wegens meineed. Maar ook in de Haarlemmermeer, waar de zaak een dikke twintig jaar geleden begon, werd nog altijd een temperatuur van - 7,2° gemeten.De gevoelstemperatuur bij de man die gerust de schrik van de vaderlandse magistratuur mag worden genoemd, moet echter tropische waarden hebben bereikt. Westenberg, de ‘liegende rechter’, werd in 2009 al smadelijk met vervroegd pensioen gestuurd. Kalbfleisch zag zijn afscheid bij de NMa al even smadelijk bedorven. Hij werd vorig jaar in het zicht van de eindstreep op non-actief gesteld.

Dat het tweetal zich binnenkort bij zijn oud-collega’s voor meineed zal moeten verantwoorden is een daverende klap voor het aanzien van de Nederlandse rechtspraak.

Maar naast het zoet van de overwinning proeft de hoogbejaarde Poot vooral bitterheid, zegt hij. ‘De teleurstelling overheerst. Ik heb te lang geleefd om hier nog blij mee te zijn, want de zaak zelf wordt er nog niet door opgelost.’ Hij zal de champagne dan ook niet ontkurken. ‘Daar krijg ik toch pijn van in het hoofd.’

Poot, van oorsprong planoloog, had grootse plannen bij Schiphol. Als (toen nog) staatsbedrijf Schiphol, slapende Kamerleden en dwalende rechters hem niet hadden gedwarsboomd, zou er rond de luchthaven een hightech-magneet zijn verrezen die nu 70.000 mensen een baan had bezorgd en het land als geheel had gespaard voor de bezuinigingen van de huidige regering. ‘Dat was verdorie allemaal niet nodig geweest.’

Vorige week heeft hij de koningin nog geschreven. Hij zag haar in Dubai rondrijden in voertuigjes die hem sterk doen denken aan een taxiproject dat hij in 1988 lanceerde om de congestie rond Schiphol te bestrijden.

Zijn plannen gingen nooit door, omdat er binnen de door hem opgerichte ontwikkelaar Chipshol ruzie ontstond over grondverkoop. Rechter Westenberg kwam er aan te pas, oordeelde in het nadeel van Poot — naar steeds aannemelijker wordt op onzuivere gronden — en gaf daarmee de aanzet voor een lawine aan procedures die tot de dag van vandaag doordendert. Medio januari maakte Poot nog bekend dat hij geheim overleg met Schiphol-mandataris Peter Wakkie heeft afgebroken, omdat er vele tientallen miljoenen zit tussen diens bod en de prijs die Poot verlangt.

De ondernemer voelde zich jarenlang een roepende in de woestijn. Met zijn verhalen over konkelende rechters werd hij weggezet als querulant, alleen maar goed voor de honoraria van zijn advocaten en de advertentie-afdeling van de kranten. De Vlaardinger is een man van aanpakken, nog steeds, maar ontwikkelde zich na zijn pensioen noodgedwongen tot pamflettenschrijver. Gisteren stond de teller op 72 advertenties en vijf boeken. Vandaag nog had hij een advertentie klaar over zijn derde bête noire, justitie-topambtenaar Joris Demmink. Het Openbaar Ministerie liet uitgerekend donderdag weten dat tegen hem geen vervolging wordt ingesteld. Poot, zoals altijd strijdbaar: ‘Dat verbaast me niets. Die andere twee worden nu dus eerst geofferd.’

Rik Winkel Zie ook pagina 8

‘Ik heb te lang geleefd om hier nog blij mee te zijn. Het lost de zaak zelf niet op’

Jan Poot krijgt hoofdpijn van champagne .

Foto: Patrick Post/ Hollandse Hoogte