Sinds Delta-topman Peter Boerma drie jaar terug aangaf een nieuwe kerncentrale in Borssele te willen bouwen, valt hem veel scepsis ten deel. Los van de vraag of meer kernenergie gewenst is, is vooral opgemerkt dat het onbestaanbaar is dat het nietige en financieel niet al te sterke nutsbedrijf dit miljardenproject tot een goed einde brengt.

Maar Boerma is een onverstoorbaar type die twijfels doorgaans wegwuift als zijnde overwinbaar. Kernenergie is schoon, leveringszeker én betaalbaar, herhaalt hij telkens. Zijn mantra: de businesscase staat als een huis, een knip met de vingers en investeerders en partners melden zich.

Des te meer bevreemdt het dan ook dat Boerma nu, in het FD, begint over de lage energieprijzen en de bedreiging die daarvan uitgaat voor de financierbaarheid van de kerncentrale. Hij wil CO2 extra belasten, opdat de kerncentrale (die geen CO2 uitstoot) een kostenvoordeel heeft, wat nodig is om geldverschaffers over de streep te trekken.

Opmerkelijk en onhandig. De huidige lage energieprijzen zijn namelijk het gevolg van de economische malaise, zo is de algemene opvatting. Bij de bouw van een kerncentrale, die minstens 30 jaar meegaat, zou dat dus geen rol mogen spelen.

En natuurlijk valt te bepleiten dat kernenergie wenselijker is dan energie die uit de veel minder schone kolen wordt opgewekt, en dat om die reden een kostensteuntje op zijn plaats is. Maar door hier nu opeens over te beginnen, zal de scepsis over Delta’s plannen alleen maar weer toenemen.