Vertrouwen is het sleutelwoord bij de bestrijding van de recessie waarin de Nederlandse economie zich bevindt sinds het laatste kwartaal van 2011. Behoud het vertrouwen van de financiële markten, waarschuwt minister Jan Kees de Jager van Financiën, om te voorkomen dat de rente op de staatsschuld oploopt. Herstel het vertrouwen van de consumenten, voegt minister van Economische Zaken Maxime Verhagen daaraan toe, zodat die hun geld weer laten rollen en met hun vraag naar producten en diensten de economie een zetje in de juiste richting geven.

Stip aan de horizon

Het plan dat 22 vooraanstaande Nederlandse economen, van de meest uiteenlopende politieke pluimage, hebben gepresenteerd om de financiering van de woningmarkt op de schop te nemen, beantwoordt beide vertrouwensvragen.

De voorstellen, waarin elementen terugkeren die eerder door verschillende politieke partijen zijn geopperd, bieden een kans om een eind te maken aan de onzekerheid die de woningmarkt op dit moment in haar greep heeft. De economen merken terecht op dat 80% van de Nederlanders ervan uitgaat dat de huidige hypotheekrenteaftrek op termijn geen stand houdt. Maar het is ongewis wat er komen gaat.

Het kabinet kan het vertrouwen van consumenten herstellen door aan deze verlammende onzekerheid een eind te maken door het plan van de economen te omarmen als stip aan de horizon.

Geen directe bezuiniging

De financiële crisis heeft de kwetsbaarheid van de financiering van de Nederlandse woningmarkt aan het licht gebracht. De hoge hypotheekschuld van particulieren, de riskante wijze waarop banken geld aantrekken om die schuld te financieren, en de expliciete en impliciete risico’s die de Staat daardoor loopt, baren de financiële markten zorgen.

Die zorgen kunnen worden weggenomen als het kabinet de weg in slaat die de economen voorstellen.

Hun plan is budgettair neutraal en levert dus geen directe bezuiniging op voor de overheid. Een zwaarder vertrouwen in de woningmarkt is echter zijn gewicht in goud waard en plaatst zo ook de noodzaak om op korte termijn in klinkende munt te moeten bezuinigen, in een ander daglicht.