Dat was tijdens zijn eerste verhoor, twee maanden geleden. Gisteren was de Agent van Financiën minder vrolijk. Op de tv had hij woensdag gekeken naar het verhoor van twee Lazard-bankiers die zijn ministerie in 2008 had ingehuurd. Tot zijn stomme verbazing verklaarde het duo dat zij en de Nederlandsche Bank wisten dat er €2,3 mrd kapitaaltekort was in een Fortis-onderdeel. Het ging daarbij om de boedel die de vorige kopers van ABN Amro (Fortis, RBS en Santander) nog niet onderling hadden verdeeld.

Wilders had weliswaar destijds van de Lazard-bankiers vernomen dat er een ‘verlies’ zat in dit zogeheten Z-share maar dat stond voor hem niet gelijk aan kapitaaltekort. Bedrijfseconomisch heeft de schatkistagent volstrekt gelijk. Zijn verweer dat een exploitatieverlies op zichzelf niet tot een lagere waardering voor Fortis Nederland had hoeven leiden, is correct. Als er evenveel of meer kapitaal tegenover staat, is er niets aan het handje. Maar onduidelijk blijft of hij zich hiervan vergewist heeft. Het bange vermoeden rijst van niet. Wilders: ‘Het kan zijn dat Lazard en ik elkaar misverstaan hebben.’

Erik Wilders was begin oktober 2008 een van de belangrijkste secondanten van hoofdonderhandelaar Bernard ter Haar en minister Wouter Bos toen die met de Belgen onderhandelden over de Nederlandse tak van Fortis. Het verhoor van Ter Haar morgen moet duidelijk maken of het onderhandelingsteam wist dat er ten minste nog een kapitaalinjectie van €2,3 mrd aan zat te komen. Mogelijk wel. Maar waarschijnlijker is van niet. Dat zou verklaren waarom Wilders hard moest vloeken toen hij de ontboezeming van de Lazard-bankiers hoorde. Dat zou tevens verklaren waarom Wilders na afloop geen vragen van journalisten wenste te beantwoorden.