Christine Lagarde, de IMF-cheffin, koerst niet aan op een Alleingang, maar ze wil zich wel losser maken van het knellende verband van de trojka. In dat driemanschap zitten ook nog de Europese Centrale Bank (ECB) en de Europese Commissie.

De ECB zit, net als het IMF, redelijk geharnast in de beoordeling van het bezuinigingswerk van Griekenland, Ierland en Portugal. Maar de centrale bank is een politieke speler geworden door het felle verzet tegen een private bijdrage aan de redding van Griekenland.

De Europese Commissie laadt de verdenking op zich zo nu en dan te soft te zijn, kool en geit te willen sparen.

Vinger in de pap

Exemplarisch is de schuldhoudbaarheidsanalyse die de trojka in oktober van Griekenland maakte. Na aandringen van Duitsland en Nederland heeft het IMF een stevige vinger in de pap gekregen van deze analyse die driemaandelijks wordt gemaakt. Nu pas hadden de ministers van financiën de indruk dat volledig open kaart werd gespeeld.

Ook Lagardes opstelling is sinds oktober behoorlijk stevig. Volgens goed ingevoerde bronnen in Brussel probeert het IMF zich onafhankelijker op te stellen. Het idee van de trojka leek wel aardig, maar daarmee heeft het IMF zich wel een politiek mijnenveld in laten slepen, terwijl de organisatie normaliter probeert zo a-politiek mogelijk op te treden.

Berlusconi

Veelzeggend is het dat Italië door het IMF in oktober een kredietlijn kreeg aangeboden. Dat werd vriendelijk door toenmalig premier Silvio Berlusconi geweigerd, maar uiteindelijk kwam Italië wel onder verscherpte controle van het IMF terecht.

De Commissie zit inmiddels ook met inspecteurs in Rome en de ECB heeft zijn landenspecialisten. Maar als trojka treden de drie deze keer niet op. Formeel niet omdat er geen herstelprogramma is opgelegd. Nu zoemt alweer rond dat het IMF Italië opnieuw een aanbod wil doen, ter omvang van maar liefst € 600 mrd.

De Duitse, Finse en Nederlandse ministers van financiën riepen vrijdag het IMF nadrukkelijk de eurozone te hulp te schieten. Daarbij koersen ze aan op separate IMF-hulp, niet volledig los van het euronoodfonds EFSF, maar ook niet per definitie in dezelfde samenwerking als tot nu toe het geval was.

Failliet

Is dat het failliet van de EFSF? De ministers willen dát natuurlijk niet toegeven. Maar feit is dat de krik op het noodfonds voor geen meter werkt. Het fonds zou van € 250 mrd moeten worden opgekrikt tot € 1000 mrd. Daar is nog niets van terecht gekomen.

Dinsdag komen de euroministers weer bijeen. Maar diplomaten weten nu al dat dat overleg geen beslissing over de EFSF gaat opleveren.

Tja, dan blijft er niet veel meer over. Of de ECB moet haar oneindig diepe zakken leeghalen of de hulp moet uit Washington komen, van het IMF.