De eigenaren zijn Fieke de Wert (40) en Olaf de Boer (42), twee Nederlanders die elkaar jaren geleden ontmoetten in de bar Amsterdam in het centrum van Barcelona. De winkel is hun tweede zaak. In 2003 openden zij iets verderop, in Gràcia, hun eerste babywinkel. De Boer: ‘We wilden een volledige babywinkel. Een soort mix van Hema en hippe babylifestylewinkels, zoals we die in Nederland al langer kennen. Dat kende men destijds niet in Spanje.’

Nu, acht jaar later, zijn er zo’n 75 verkooppunten in Spanje, waaronder drie eigen winkels. De twee ondernemers verkopen ook via internet. Hun naam is intussen gevestigd onder trendy Spaanse ouders. De Wert: ‘Spanjaarden willen altijd alles nieuw kopen, ook voor een tweede of derde kind. Dat is erg in ons voordeel. Bovendien trekt babykleding mensen altijd aan.’

Naast hun winkels hebben de twee ondernemers ook nog een eigen merk, Limobasics. De collectie beslaat veertig basisstukken, van sokken tot mutsjes, overslagvestjes en broekjes, in veertien kleuren. De Wert ontwerpt de kleren zelf en koopt in Portugal de verschillende stoffen in, die volgens de producenten ecologisch verantwoord zijn gefabriceerd.

Verantwoorde productie

De kleding wordt in Hongarije genaaid. ‘Als kleding in de Europese Unie gemaakt wordt, geeft dat een extra meerwaarde’, meent De Boer. ‘Bij problemen kunnen we er gemakkelijk naartoe en we zitten niet met een enorm tijdsverschil, zoals we dat met China gehad zouden hebben.’ Sinds een paar jaar zijn de twee ondernemers lid van de non-profitorganisatie Made By, die zich inzet voor ‘verantwoorde productie met respect voor mensen en de aarde’.

In 2005 ging het stel de grens over met Limobasics, als eerste naar Nederland. Intussen zijn er tweehonderd verkooppunten in heel Europa en ook zijn er gesprekken over winkels in Japan.

Limobebe en Limobasics zijn ontstaan nadat De Wert twaalf jaar geleden verhuisde van Limburg naar Barcelona. De banen die ze in het begin kon krijgen, zorgden voor weinig voldoening. ‘Er was alleen simpel en slecht betaald werk. Op een gegeven moment was ik het zat om voor omgerekend € 800 per maand mijn best te doen’, zegt ze.

Groot succes

Het ondernemerschap lonkte en via een vrouw die bij het Nederlandse kledingbedrijf Oilily had gewerkt, kwam ze in aanraking met artikelen voor baby’s. ‘Ik ben kleermaakster van beroep en had in die tijd steeds meer vriendinnen die op zoek waren naar een zwart of knalrood rompertje. Bovendien zag ik op straat hippe mensen lopen die hun kinderen en kinderwagens volledig in roze of lichtblauw hadden gehuld.’ Het idee voor een eigen winkel en een eigen kledingmerk was geboren.

Van de bank kreeg het stel, zelf kinderloos, een lening van € 60.000. Daar legden ze zelf nog € 20.000 bij. In een hippe wijk waar jonge gezinnen woonden met creatieve beroepen, vonden ze een pand met een tuin. Op de vloer na verbouwden ze alles zelf. Meubels werden eigenhandig gemaakt. De Boer: ‘Heel Hollands.’

Vanaf de opening was de eerste winkel een groot succes. ‘Het juiste plan, op het juiste moment en op de juiste plaats’, zegt De Wert. Haar partner besloot daarom twee jaar na de oprichting fulltime te gaan werken voor Limobebe en Limobasics. De Boer: ‘Ik voelde mij altijd al ondernemer, maar had geen bedrijf. Vanaf toen wel.’

Beginnersfouten

In het begin was het zoeken naar de juiste producten. Zo kwam De Wert via vrienden te weten dat de kleding die pasgeborenen dragen, aan andere normen moeten voldoen dan in Nederland. ‘Rompers die over het hoofd worden aangetrokken zijn taboe en aan broeken moeten voetjes zitten.’

Naamsbekendheid kregen ze vooral door mond-tot-mondreclame en ouderwets flyeren. ‘Als je in Nederland een hippe winkel hebt, dan besteedt er altijd wel een glossy of magazine voor ouders aandacht aan je. Maar Spanje is zo’n immens land dat mensen met één winkel echt niet nationaal in de belangstelling komen.’

Beginnersfouten werden er natuurlijk gemaakt. De Wert: ‘Ik weet nog dat ik een tiental kruikzakken en washandjes had besteld. Die gebruiken ze dus helemaal niet hier.’ De kruikzakken dienden uiteindelijk in de winkels als een hoes voor vazen.

Een logische volgende stap zou uitbreiding zijn, maar daarin zijn de twee ondernemers voorzichtig. De Wert: ‘Het is lastig om je visie over te brengen. ’ De Boer: ‘Financiering vinden voor de uitbreiding is lastig. Door de economische crisis staan de marges onder druk. Gelukkig blijft onze omzet wel stabiel.’