Voor mij is dat een kleine week geleden. Gelukkig wel met vijftig anderen. De dame in kwestie was Kim Spinder. Schijnbaar verlegen hield ze haar verhaal voor mijn ondernemersclub ergens in Loosdrecht. Allen ondernemers tussen de 30 en 45 en de meesten met bloeiende en groeiende bedrijven in de IT, industrie of dienstverlening.

Ze begon wat stamelend en lacherig. Maar je kon goed merken dat ze gewend was haar publiek in de greep te hebben. Ik besefte dat ze dit vaker moest doen, een groep - hoofdzakelijk mannen - het gevoel geven dat ze er niets van hebben begrepen. Wellicht hetzelfde ongemakkelijke gevoel dat ontstond toen Wim Kok een jaar of tien geleden een muis op een beeldscherm richtte.

Verouderde concepten

Kim sprak over het 'nieuwe werken', innovaties en internet. Ze heeft, voor haar leeftijd, een behoorlijke staat van dienst. Oprichter van Innovation Lab, leider van een werkgroep voor het nieuwe werken bij uitkeringsinstantie UWV, initiatiefnemer van een wisselwerkplekprogramma voor ambtenaren. Zit verder in vele commissies en besturen en ruim vijfduizend mensen volgen haar op Twitter.

Kims impliciete boodschap - dat mag onderhand duidelijk zijn - is dat de wereld wederom is veranderd en wij dat niet doorhebben. Een aardig voorbeeld was dat ze een tijdje terug werd gevraagd haar cv in Word-formaat naar iemand toe te mailen. 'Belachelijk!' Allereerst gebruikt ze geen Word - want dat is iets van heel lang geleden - en daarnaast gebruikt ze geen e-mail meer. Word en e-mail zijn volgens haar twee totaal verouderde concepten. 'Ze vroegen me bij de start van een project om m'n e-mailadres! Nou, mooi niet. Dan sturen ze me gelijk vijftig mails met dingen die ik moet gaan doen', aldus Kim. Een gedeelde online projectomgeving waarin je gezamenlijk taken, planning en documenten managet, was volgens haar meer iets van deze tijd.

Onluisterende ervaring

Hetzelfde gold voor intranetten en websites. Want waarom iets maken wat er al is? Facebook, Twitter en allerhande online-apps zijn overvloedig beschikbaar. Creëer geen eigen starre omgevingen maar gebruik datgene waarin mensen zich al thuis voelen. De toekomst van samenwerken, spelen en communiceren is volgens Kim open, geïntegreerd, gedeeld en 'altijd aan'.

Het was een ontluisterende ervaring. Denk je net dat je dat internetgebeuren een beetje doorhebt, krijg je dit. Mijn enige troost is dat over een jaar of vijf, ergens in Nederland, een 15-jarige puber op zal staan en onze Kim genadeloos de les zal lezen dat ze het allemaal niet begrepen heeft. Ik zie ernaar uit.

Kees de Jong is 'serieondernemer'. Hij leidt nu een multinationale onderneming, deels vanuit de Verenigde Staten.
kees@bbigroup.nl