'Het is de derde keer dat we naar het belastingkantoor gaan. Nu gaan we doorzetten', zegt Ron Veraart. De Nederlander woont en werkt al vijf jaar in Athene. Hij speurt voor internationale modeketens naar namaakproducten, maar wil een tweede bedrijf beginnen. Met een machine die ballen uit ballenbakken schoonmaakt, wil hij de Griekse markt bestormen. 'Hygiëne is hier alles. Bovendien besparen de kinderspeelplaatsen als ze mij hun ballen laten poetsen. Anders moeten ze na verloop van tijd nieuwe kopen.'

Een gat in de markt, denkt Veraart, alleen moet hij nog wel even langs het belastingkantoor om de papieren in orde te maken.

Dreigementen hebben geen effect

Maandagochtend, 9.00 uur. De Griekse accountant van Veraart zit al te wachten. De zweetdruppels op het voorhoofd van de accountant schitteren in het felle tl-licht. Twee airco's aan de muur werken niet en er zijn nog 40 andere wachtenden in het smalle vertrek.

Eerst maar even naar de derde verdieping. Daar zit het loket om bedrijfsauto's te registreren. De rij is hier korter, maar de emoties lopen hoog op. De dame achter het loket stuurt de man voor Veraart weg. De man heeft een stapel ingevulde papieren bij zich, maar er ontbreekt er toch nog een. Zijn dreigementen aan het adres van de ambtenaar hebben geen effect. Hij druipt met een rood hoofd af.

Verstikkend

Ook Veraart redt het niet. Hij heeft zijn belastingaangifte enkele dagen te laat gedaan. Dus kan de dame hem hem niet helpen met zijn bedrijfsauto. 'Volgende klant.'

Half tien: Veraart en zijn accountant lassen een koffiepauze in op een terras buiten. Twee uur later blijkt de rij bij het eerste loket, waar hij zijn bedrijf laat registreren, amper opgeschoven. Ze voorzien dat ze niet meer aan de beurt komen. Om twee uur gaat het loket hoe dan ook dicht, ook al ben je de volgende klant. Ze gaan het woensdag opnieuw proberen.

De Griekse bureaucratie is verstikkend. Op de ranglijst van de Wereldbank van landen waar het makkelijk zakendoen is, staat Griekenland op plaats 109 van 183, achter Papoea-Nieuw-Guinea. De bureaucratische papiermolen van de Griekse overheid is een belangrijke reden daarvoor.

'One-stop-shop'

De regering-Papandreou wil daarom in het aantal overheidsinstanties snoeien. Ook is er een 'one-stop-shop' opgericht, die het mogelijk moet maken in één dag een bedrijf te starten, waar het voorheen gemiddeld negentien dagen duurde om alle vergunningen te krijgen.

'Kon het maar in één dag', zegt Veraart. 'Die one-stop-shop is om je naam te laten registreren en enkele andere simpele handelingen te verrichten. Dan ben je er nog lang niet. Je ontkomt niet aan de terreur van het belastingkantoor.'

Wet is veranderd

Woensdag, 8.30. De accountant heeft een laag nummer. Het ziet er goed uit, totdat na anderhalf uur wachten de dame achter het glas vraagt of de accountant weet dat de wet vorige week is veranderd. Voor de registratie van het ballenbakbedrijf is een betalingsoverzicht van Tebe nodig, de sociale dienst die onder meer de pensioenen regelt. Een maatregel om betalingsachterstanden aan te pakken.

Terwijl zijn accountant uit zijn vel springt, sprint Veraart naar zijn auto. Op naar Tebe. Daar werkt de airco wel, maar de rij is er lang en ook Tebe sluit om twee uur. Na anderhalf uur is hij aan de beurt. Maar de uitdraai komt er niet, want er staat nog een bedrag open van € 6,50. Veraart legt een tientje op de toonbank. 'Nee, nee, nee, zo werkt dat niet', antwoordt de baliemedewerker. 'Dat moet betaald worden bij Alphabank.' Veraart kent een filiaal twee kilometer verderop en besluit te rennen. Het verkeer zou hem alleen maar ophouden. In het bankkantoor staan zes mensen te wachten. Veraart: 'Op zich weinig.' Maar als hij aan de beurt is, blijkt dat hij aan de overkant moet zijn bij de Atebank. Uiteindelijk staat Veraart om tien voor twee bezweet en buiten adem voor de baliemedewerker in Tebe. Met het betalingsbewijs van de bank. Deze horde is genomen.

Beter niet voor jezelf beginnen

Donderdag, 8.30. Van de vijf loketten op het belastingkantoor zijn er drie open. Wat de lijvige ambtenaar op de achtergrond gedurende de twee uur wachttijd doet behalve sms'en, is een raadsel. Wanneer Veraart aan de beurt is, duurt het nog een halfuur om de zaken te regelen. Een van de problemen is dat er geen handtekening in zijn paspoort staat, omdat de ambassade het document heeft uitgegeven. De andere baliemedewerkers worden erbij geroepen. 'Niemand durft hier een punt verantwoordelijkheid te nemen', zegt Veraart in het Nederlands. In het Grieks met een glimlach: 'Je kunt in Griekenland beter niet voor jezelf beginnen.' De man achter het loket lacht en knikt.

Om elf uur loopt Veraart met zijn accountant naar buiten. Eindelijk bestaat zijn bedrijf nu ook voor de fiscus. Nu kan hij aan de slag. Alhoewel. De autopapieren kan hij pas maandag ophalen.