Nederland wil de gasrotonde van Noord-West Europa worden. Door een leidende rol te nemen in het transport en de distributie van aardgas, blijft Nederland een belangrijke speler in de energiewereld, ook als het grote Groningen gasveld straks leeg is.

Maar een Duits gasnetwerk van € 2,5 mrd kopen van Eon Ruhrgas? Dat is wat veel van het goede voor Gasunie, dat voor 100% in handen is van de Nederlandse staat. Op een vorige overname in Duitsland heeft het bedrijf al vele honderden miljoenen moeten afschrijven. Dat deed pijn. En nadat toezichthouder NMa Gasunie dwong om lagere tarieven te gaan hanteren, zagen de financiën er nog minder florissant uit.

Maar de overname van het Duitse netwerk is een buitenkansje. Als gasunie daadwerkelijk als logistiek knooppunt wil gaan fungeren, moet het op de een of andere manier een vinger in de pap krijgen in dit gasnet van Eon.

Een overname waarbij Gasunie € 2,5 mrd in contanten op tafel legt is ondenkbaar. Dat kan het simpelweg niet financieren. Daarom is Gasunie onderdeel van een consortium geworden dat een bieding voorbereidt op de Eon-dochter, schrijft het FD dinsdag.

De overnameplannen bevinden zich in de oriënterende fase. De partners van Gasunie zijn de kapitaalkrachtige Duitse verzekeraar Allianz en het Canadese pensioenfonds CPP, zo zeggen ingewijden. Onduidelijk is hoe groot de rol van Gasunie in het consortium wordt en hoeveel kapitaal het gastransportbedrijf moet inbrengen.

Critici zullen ongetwijfeld stellen dat Gasunie niet nog een keer zijn vingers moet branden aan een buitenlandse overname. En het moet gezegd: het staatsbedrijf moet lessen trekken uit het verleden. geen risicovolle solo-overname dus.

Maar een overname via een consortium kan een heel goed idee zijn. Op voorwaarde dat het de positie van Gasunie en Nederland in de distributie van aardgas versterkt. Nederland weet veel van aardgas en heeft een goede uitgangspositie om een waardevolle rol te blijven spelen op deze markt.

Maar Nederland moet zich niet rijk rekenen. Want in de energiesector strijken de landen die de grondstoffen bezitten de hoogste winsten op. Transport en distributie zijn de moeite waard, maar leveren veel lagere marges op. Gasunie moet er daarom voor waken te teveel te betalen.