Luis Alvarez, een van de bestuurders bij telecombedrijf BT, maakt zich grote zorgen. Hij zegt: ‘Gisteren sprak ik een Indiase klant die overweegt een plantage voor olijfolie te kopen in Spanje. Hij vroeg serieus aan mij: denk je dat het verstandig is om nu in Europa te investeren? Dat is schokkend. Vorig jaar sprak iedereen nog over investeren in India, nu is India ineens huiverig voor Europa.’

In een grote kale serre van koffiebar Schneider, buiten het gedeelte van Davos dat door politie en leger is afgegrendeld, heeft de Indiase zakengemeenschap haar eigen paviljoen ingericht. Tafels met Indiase gerechten, vrouwen in kleurrijke gewaden die thee schenken. Dit is de Adda, een woord uit het Hindi dat iets als ‘samenkomst’ betekent.

Harish Hande staat hier als het rolmodel van de Indiase entrepreneur. Hij leidt het zonnecelbedrijf Selco Solar Light.

Antropologische zoektocht

Innovatie is voor hem een ‘antropologische’ zoektocht. Een ondernemer die iets wil verkopen aan de armsten op aarde, vindt Hande, moet ontdekken wat ze nodig hebben.

‘Een groenteteler die ’s avonds haar groenten verzorgt bij het licht van een diesellamp, moet ik geen zonnecel met batterij proberen te verkopen. Ze verdient soms 10 rupees per dag, soms niets, maar zeker niet de 200 per maand die nodig is om zo’n installatie af te betalen. Daarom zoek ik een ondernemer in de buurt. Hij koopt de zonnecellen, installeert ze bij de groenteteler, en berekent haar alleen het licht dat ze gebruikt. Dan is ze ineens veel goedkoper uit dan met haar diesellamp.’

Dit soort businessmodellen betekent een paradigmaverschuiving. De ondernemer probeert niet zijn product te pushen, maar zoekt uit wat een klant nodig heeft.

India heeft geen structuur

Asha Jadeja is een andere coryfee van de Adda. Als zij praat over innovatie, luisteren de anderen. ‘India heeft geen structuur’, zegt ze. ‘India is een chaos. In zo’n situatie zoeken mensen naar ad-hocoplossingen. Dat is nu een pluspunt, dankzij de snelle groei van sociale netwerken op het internet.’

Neem de zoon van een boer uit een Indiaas dorp, zegt ze. ‘Hij ontdekte hoeveel schakels er nodig zijn om het graan van zijn vader op de markt te krijgen. Allemaal tussenhandelaren die eraan verdienden. Maar zijn vader had die mensen nodig omdat hij zelf geen idee had van de marktprijzen. Toen heeft de zoon een sms-systeem bedacht, dat zijn vader de nieuwste marktprijs doorgeeft zodra die verandert. Dat systeem heeft hij verder ontwikkeld, waardoor de tussenhandel in de graan- en melksector nu zonder werk zit.

‘Dit is simpele innovatie, die een heel systeem omvergooit’, zegt ze. ‘Dankzij een lokale jongen die programmacode beheerst.’

Leer je kinderen programmeren

Haar advies aan ouders in de hele wereld: ‘Leer je kinderen programmeren vanaf hun vijfde. Ze moeten leren wat een machine allemaal voor je kan doen.’

De grote ondernemers op de Adda hebben hun eigen stijl. Hun gaat het minder om de Indiase boeren, dan om de grote zakelijke markt. Hermant Luthra, topman van Mahindra Systech, heeft een droom.

‘India heeft een miljard mensen. Daarvan willen er elk jaar 150 miljoen met vakantie. Maar de infrastructuur van India is helemaal verrot. Ze staan een hele dag in de file, of in de rij voor het inchecken op een oud vliegveld. Wat zou je ervan vinden als die mensen allemaal in hun eigen vliegtuigje konden opstijgen? Vanaf elk grasveld? Voor een prijs per stoel die maar 25% hoger is dan de stoel van een moderne terreinwagen?’

Het zou druk worden in de lucht, maar dat vindt hij een slechte tegenwerping. ‘Het toestel zou ruim onder de grens van 3000 meter vliegen, onder de commerciële luchtvaart. Daar is zoveel ruimte.’

En het bestaat al, zegt hij trots. ‘We noemen het de NM5. De testvluchten zijn geslaagd. Stel je voor, elke Indiër een vliegtuig.’ Nou ja, voor ruim $ 400.000 per stuk.

Luthra leidt de luchtvaartdivisie van Mahindra. De groep is sterk vertegenwoordigd op het World Economic Forum, zoals de hele Indiase gemeenschap. Dit jaar zijn er voor het eerst vrijwel evenveel Indiërs als Duitsers — ruim 90.

Speciale missie

Mahindra heeft een speciale missie in Davos, vertelt Luthra. Die heeft te maken met de wens van de Indiase luchtmacht om zijn gevechtsvliegtuigen te vervangen. Een buitenlands defensiebedrijf dat de opdracht krijgt, moet garanderen dat het minimaal 30% van de waarde van de order uitbesteedt aan Indiase leveranciers. Mahindra wil zo’n leverancier zijn, vooral voor het meest lucratieve aspect van een vliegtuig: het onderhoud. Daarom speurt het bedrijf vooral Europa af naar ingenieursbedrijven die te koop zijn.

‘Ze moeten een hoog niveau hebben’, zegt Luthra, ‘anders zijn wij niet aantrekkelijk voor een buitenlands defensiebedrijf. Maar we doen het alleen als het klikt. We kopen geen onderneming op een veiling. Daarom ben ik hier.’

In de loop van de middag wordt het drukker in de Adda. Pawan Munjal loopt binnen, de ceo van het grote bromfietsbedrijf Hero. En Onkar Kanwar, met een enorme paarse tulband, de ceo van Apollo Tyres. Apollo kocht eerder de Nederlandse bandenfabrikant Vredestein en de Zuid-Afrikaanse Dunlop. Er worden schaaltjes met boondi ladoo rondgedeeld, zoete gele ballen waar stukjes eetbare zilverfolie omheen zijn gewikkeld.

Tumult

En dan is er tumult. Niemand zag waar hij precies vandaan kwam, maar ineens staat de Britse premier David Cameron midden in de Adda. Er vormt zich een kring om Cameron heen. De premier schudt een paar handen en wijst op een grote poster aan de wand. Er staat een vrouw op met een tabletcomputer voor $35. Wat betekent dat, vraagt hij?

‘Dat gaat om de verspreiding van kennis onder de armen’, zegt Aparna Dutt Sharma, directeur van het bureau voor India-promotie.

‘Geweldig’, zegt Cameron. ‘Dan moet je zeker eens gaan praten met de Pearson Group (uitgever van onder meer de Financial Times, red.). Die zouden zeer geïnteresseerd zijn.’

En met die woorden loopt hij weer even snel naar buiten als hij binnenkwam.

In de Adda keert de rust weer terug, en iedereen laat zich thee inschenken.

‘Ik ben een grote fan van Cameron’, zegt Chander Prakash Gurnani, topman van het Indiase ICT-bedrijf Mahindra Satyam. ‘Bijna op de seconde dat hij begon als premier, bracht hij de publieke uitgaven omlaag. Dat zeg ik ook altijd. Overheidsfinanciën zijn niet moeilijk. Bestuur het land alsof het je gezin is.’

Geen zorgen Eurocrisis

‘Eurocrisis?’ Gurnani — ‘noem mij CP, dat doet iedereen’ — maakt een kalm wegwerpgebaar. ‘Daar maak ik me geen zorgen over.’ Hij zit ontspannen in een klassieke stoel. Hij praat als iemand die weet dat er wordt geluisterd. Twee managers van zijn bedrijf zitten aan weerszijden en kijken hem aan.

‘Je hoort nu steeds hetzelfde lawaai in de wereld. De crisis zal wat banken raken, en wat regeringen, maar er zal een oplossing komen. De mensheid is veerkrachtig.’

Zijn directeur Indraheel Ganguli knikt instemmend. ‘Als je niet accepteert dat er belemmeringen zijn, kun je alles bereiken.’