*

Alles wordt relatief 
in laatste woord | Het Financieele Dagblad
Inloggen
E-mailadres
Wachtwoord
Onthoud mij
Inloggen
 
vastgoedfraude

Alles wordt relatief 
in laatste woord

Gerben van der Marel en Vasco van der Boon
Thursday 10 November 2011, 00:00
update: Thursday 10 November 2011, 08:34
Email-a-Friend
Naam ontvanger
E-mail ontvanger
Naam verzender
E-mail verzender
 
advocaat_cb.jpg
Colourbox
Vier verdachten richtten zich woensdag in hun ‘laatste woord’ tot de rechtbank. Zo heet dat, als de verdachte nog een persoonlijke ontboezeming kwijt wil, na het debat tussen zijn advocaten en aanklagers. In werkelijkheid is het één na laatste woord aan de verdachten. Het laatste woord is aan de rechters.

De boodschap die ex-registeraccountant Eric F. tot besluit van zijn berechting wil meegeven aan de rechters was het kortst: ‘Ik sluit me aan bij mijn verdediging.’

Ex-Philips Pensioenfonds-directeur Rob L., die voor miljoenen steekpenningen naast zijn salaris ontving, begint met een dubbele bodem: ‘Het enige wat ik nog zou willen zeggen is dat ik jarenlang heel leuk bij het Philips Pensioenfonds heb gewerkt.’ Maar dan komt alsnog het hoge woord eruit: ‘Ik heb hun vertrouwen geschaad. Daar heb ik slapeloze nachten van. Dat is heel erg. Ik heb ontzettend spijt dat ik zo’n goeie baan ben kwijtgeraakt en veel collega’s pijn heb gedaan.’

De hoogste in rang van de verdachten, oud-Bouwfonds-topman Cees Hakstege, leest een uitgebreid exposé voor, waarin hij de punten uit zijn verdediging nog eens herhaalt. Wat opvalt, is dat hij als eindverantwoordelijke tijdens de fraude bij Bouwfonds nog steeds alle credits opeist voor de winstgevendheid van Bouwfonds. ‘Kijkt u maar naar de resultaten’, maant hij zijn rechters. ‘Ik ben trots op dat bedrijf.’ Maar voor de fraude wijst de hoogste baas iedere verantwoordelijkheid van de hand. ‘Ik heb nooit geweten dat er werd gefraudeerd.’

Alles is relatief

Voormalig financieel directeur van Bouwfonds Vastgoedontwikkeling, Olivier L., reageert in zijn laatste woord op het verwijt dat hij hooghartig doet. ‘Die houding komt voort uit angst. Angst voor de toekomst van mij en mijn gezin. En ik ben kwaad. Op mezelf en mijn vroegere werkgever.’

De advocaat van L., Joost Meijer, belooft nog een pittig civielrechtelijk gevecht van zijn cliënt met Rabo, de huidig eigenaar van Bouwfonds. ‘Dan zullen de rollen worden omgedraaid. Kent u die limerick niet? Daar was eens een kaasboer uit Gouda. Die zat rond de tafel zijn vrouw na. Het mens riep heel vief: alles is relatief. Als ik me omdraai, dan zit ik jou na.’

Zo wordt de zaak verrijkt met een limerick. Na het pruimen­gedicht van de rechter, een parabel van de officier, een sprookje van een advocaat en de poëzie die verdachte Nico Vijsma uit zijn gsm voorlas.

Reacties

Ingelogd als *Naam*
Ik ga akkoord met de spelregels en het privacybeleid van FD.nl
Nog x karakters beschikbaar

Om te kunnen reageren op artikelen dient u ingelogd te zijn.

Inloggen
Wachtwoord vergeten?

Nog geen abonnee? Registreer gratis of bekijk onze abonnementen.

Gratis registreren
  • Gratis 1 week het FD in de bus
  • Gratis 1 week het FD digitaal
  • Gratis 1 week onbeperkt FD.nl