De kracht van privaat gezamenlijke opdrachtgeverschap kan een belangrijke rol gaan spelen in de ontwikkeling van duurzame energie.
Loes Knotter Op het dak van het hoofdkantoor van V&D in Amsterdam Zuidoost staan 6 donQi Urban Windmills. Het zet weinig zoden aan de dijk, maar geeft blijkbaar uiting aan een sterk gevoelde behoefte om investeringen in duurzame energie zichtbaar te maken. Hoe passen steden lokaal beschikbare energiebronnen in? In de toekomstbeelden op de tentoonstelling Glimpses 2040, in het Architectuurcentrum Amsterdam (ARCAM), zijn de steden Amsterdam en New York niet dichtgeplaveid met PV en staan niet vol met donQi?s. Het is nog allerminst duidelijk hoe de energietransitie van fossiele energie naar hernieuwbare energiebronnen ingepast wordt. De idee?npresentatie onder curatorschip van o.a. Luc Vrolijks toont een verkenning van de toekomst van de steden Amsterdam en New York. De tentoonstelling vormt een originele en krachtige bijdrage aan het concept duurzame gebiedsontwikkeling. Beide steden hebben te maken met een wispelturige wereldeconomie, veranderende demografie -verdere groei en grotere aantallen ouderen-, gevolgen voor de stad door klimaatverandering en energietransitie. Teams van (landschaps-) architecten hebben deze opgave doordacht. Hoe ziet in de steden het dagelijks leven er in 2040 uit? Ruimte voor energieopwek Een aantal punten valt op. Verschillende teams scheppen ruimte op ?land? door naar het water uit te wijken. De Hudson bij New York wordt bijvoorbeeld in een toekomstvisie toegankelijk en begaanbaar door eilanden aan te leggen van baggerslib, zo krijgen New Yorkers meer ruimte voor recreatie. Steden worstelen met gebrek aan ruimte, ruimte cre?ren voor energieopwek is daarom een behoorlijke opgave. Bovendien is er weinig geld te verdienen met de ruimte die gebruikt wordt voor energieopwek. Boeren gebruiken in de buurt van stedelijke omgevingen niet hun dure grond voor energiegewassen. Het team van Delva en Dingeman Deijs kijkt dan ook naar het IJ in Amsterdam voor een onderwater energielandschap. Het mixen van activiteiten is een andere rode lijn. Dat komt tot uitdrukking in plannen voor voedselproductie in en bij de stad. ?Landschap Supermarkten? rond Amsterdam en intensieve viskwekerijen in ondergrondse netwerken onder Brooklyn. Duurzame gebiedsontwikkeling brengt dagelijkse activiteiten dicht bij elkaar. Vervoersknooppunten spelen een cruciale rol. Die brengen zoals .FABRIC het noemt de ?mobility footprint? omlaag. Als werk, wonen, winkels, scholen allemaal dichtbij zijn, gaat het aantal bewegingen omlaag. De Zuidas heeft een langetermijnbelang bij gemixt gebruik. Mogelijk geeft de financi?le crisis mogelijkheden om de dominantie van kantoren op de Zuidas om te buigen naar meer ?city experience? en het gebied te verduurzamen. Het gevaar voor de Zuidas is immers het lot van een tweede kantoorwoestijn zoals in Amsterdam Zuidoost. Common Grounds Een andere trend is het inzetten van de kracht van gelijkgestemden dat zich uit in gezamenlijk opdrachtgeverschap. Niet iedereen een eigen warmtekoude installatie, installaties die elkaar ook nog eens flink in de weg kunnen zitten, maar bijvoorbeeld het IJ voor gezamenlijke warmte- en koudeopslag. Gezamenlijk aanpassen van bestaande gebouwen of het gezamenlijk (her-)ontwikkelen van wijkblokken. Het opdrachtgeverschap voor duurzame energie en besparing moet ergens vandaan komen. Een open verbonden netwerk van verschillende gelijkgestemden kan veel tot stand brengen. De kracht van privaat gezamenlijke opdrachtgeverschap kan een belangrijke rol gaan spelen in de ontwikkeling van duurzame energie. Loes Knotter is onafhankelijk consultant voor groen reputatiemanagement.
Reacties
Om te kunnen reageren op artikelen dient u ingelogd te zijn.
Nog geen abonnee? Registreer gratis of bekijk onze abonnementen.