Kabinet ziet droom tweede kerncentrale uit elkaar spatten

Vanuit Delta worden verschillende redenen aangegeven voor dit besluit. In de eerste plaats kunnen zij geen partner vinden voor het project. Daarnaast spelen de financiële crisis, de overcapaciteit als gevolg van economische neergang en de onzekerheid over de kosten aan uitstoot van broeikasgassen een belangrijke rol.

Laten we deze redenatie eens doornemen.

Financiële crisis

De financiële crisis als argument kan op verschillende manieren worden uitgelegd. Daar overcapaciteit al separaat wordt benoemd, is dit hier geen argument. Zaken die overblijven en onder de financiële crisis kunnen worden geschaard, zijn dan de risico’s van wanbetaling door klanten of het onvermogen om de investering gefinancierd te krijgen. Het risico van wanbetaling door klanten valt af. Dit risico is er nu al, er wordt immers al aan klanten geleverd. Het risico dat zij niet meer betalen, heeft niets met het investeringsbesluit te maken. Delta produceert nu al meer energie dan haar verbruikers afnemen en de ‘overcapaciteit’ wordt verhandeld. Dit gaat grotendeels op de APXENDEX en daar wordt met een clearing systeem gewerkt, inclusief initial en variation margins waardoor het debiteurenrisico is afgedekt.

Resteert het feit dat er wellicht niet gefinancierd kan worden. Met alle huidige perikelen rondom Griekenland en de toch wel negatieve outlook voor de energiemarkt, is dat niet vreemd. Neem hierbij de resultaatontwikkeling van Delta over de periode Boerma in ogenschouw (zie energieexpert) en het zal duidelijk zijn dat banken niet staan te springen om een investering van zo’n 4,5 miljard tot 5 miljard te financieren in een onzekere markt.

Overcapaciteit als gevolg van economische neergang

Een bijzonder argument wetende dat het elektriciteitsverbruik in Nederland over 2011 nagenoeg gelijk is gebleven aan het elektriciteitsverbruik in 2010 aldus Tennet op 20 januari. In 2010 is het elektriciteitsverbruik met 4% is gestegen ten opzichte van 2009. In 2009 werd nog wel 7% minder verbruikt dan in 2008.

De overcapaciteit die er de komende jaren aan gaat komen, heeft niet zozeer te maken met de economische neergang, maar juist met de liberalisering die is doorgevoerd. Sinds de liberalisering zijn de marktprijzen voor elektriciteit jaar op jaar gestegen tot een absolute climax in de zomer van 2008. De periode 2002 tot en met 2008 is dan ook de periode geweest dat heel veel plannen zijn bedacht en ontwikkeld om productiecapaciteit uit te gaan breiden. In dezelfde periode is de elektriciteitsvraag in Nederland ook steeds gestegen, tot de eerste crisis zich aandiende in de tweede helft van 2008.

Uitstoot van broeikasgassen

Exploitanten van kernenergie gaan er prat op dat deze elektriciteitsproductie juist geen CO2 uitstoot. Wat is dan de relevantie van dit argument? Deze is er alleen wanneer wordt gekeken naar vermeden kosten. Andere onderdelen van het productiepark van Delta, zoals de kolencentrale in Borselle, stoten wel CO2 uit. Om dit te compenseren, moeten er emissierechten worden aangekocht en die kosten geld. De prijzen voor emissierechten zijn echter laag en de afgelopen jaren fors gedaald. Wanneer Delta heeft overwogen om de kolencentrale te sluiten, heeft men de vermeden kosten voor de aankoop van die emissierechten waarschijnlijk meegerekend en is de conclusie dat het economisch momenteel onvoldoende rendeert om de productie uit kolen te vervangen door productie uit uranium.

Duitsland trekt Europa uit recessie

Dit is de kop van een artikel op de voorpagina van het FD op 25 januari. De besluiten van Delta en van RWE zijn een forse streep door de rekening van Maxime Verhagen. De vraag is wat zijn volgende paradepaardje wordt. Volgens een oud gezegde komen de wijzen uit het oosten. Op zich hoeft Maxime niet zo heel ver te kijken: van Den Haag tot de Duitse grens is, afhankelijk van je route, maximaal 150 kilometer. Onze oosterburen zetten volledig in op duurzaamheid en schaffen kernenergie zelfs helemaal af. En laten zij nu net het land zijn dat Europa uit de recessie trekt.

Jan Willem Zwang is ondernemer in de energiemarkt sinds 2002 en oprichter en eigenaar van Green Spread.